Schrijver van fictie en non-fictie voor jeugd en volwassenen
Klik hier voor een dagelijkse portie klein geluk
“De meest productieve schrijver van Vlaanderen” (journalist Dieter Herregodts, De Gentenaar/Het Nieuwsblad)
“De man die sneller schrijft dan zijn schaduw” (André Grosemans, De Gentenaar/Het Nieuwsblad, Belang van Limburg)
“Een man die weet waarover hij schrijft, dat moet aangemoedigd worden” (Sam De Graeve, tijdschrift Menzo)
Nieuw wielerboek Stefaan Van Laere ‘Eddy Merckx & ik. Herinneringen aan de Kannibaal’: nostalgie voor de rechtgeaarde wielerfan… De opvolger van ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’
Bestel hier het boek ‘Eddy Merckx en ik’
BEPERKTE OPLAGE!!!
Lees hier het voorwoord van het boek ‘Eddy Merckx van ik’BESTSELLER! Lees hier het voorwoord van ‘VDB forever!’
Bestel hier het boek ‘VDB forever’.
Auteur Stefaan Van Laere was in 2010 aan zijn 22ste jaar als beroepsauteur-journalist toe. Met een oplage van intussen ruim 200.000 exemplaren en bijna 50 titels mag hij zich een veelgelezen auteur noemen. Zijn interesses zijn breed: zowel fictie- als non-fictieboeken voor kinderen en volwassenen en journalistiek werk. U hier komt alles te weten over zijn boeken op de werkbalk bovenaan, opgesplitst in boeken voor kinderen en volwassenen (fictie en non-fictie).
2010 kondigt zich alvast aan als alweer een erg productief jaar met onder meer de boeken Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal over de grootste wielrenner aller tijden, Kind in Congo (de jeugdjaren van tangodanser Pol Van Assche in Afrika) en in het najaar En dan niets meer, de zevende thriller van Stefaan Van Laere met commissaris George Bracke in de hoofdrol. Ook op culinair vlak en als jeugdauteur valt er in 2010 weer het een en ander van deze schrijver te verwachten.
In het voorjaar 2010 kwam ook de tweede druk uit van de auteurs succesrijke boek over wielrenner Frank Vandenbroucke (VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke (Bola Editions).
Verder vindt u op deze site meer informatie over het vroegere werk van Stefaan Van Laere met uiteenlopende onderwerpen zoals (veel) whisky, Schotland, jenever, kaas, aardbeien, koffie, dans, tal van vermaarde restaurants en chefs, grootmoeders keuken, liefdesreceptjes en nog veel meer. Zonder natuurlijk zijn thrillers en jeugdromans te vergeten, kortom een hele boekenkast vol met fictie en non-fictie voor jong en oud!
Tussen de bedrijven door levert hij ook nog bijdragen voor tijdschriften in België en Nederland. Ook leest u hier over zijn samenwerking met boeiende mensen als kruidenvrouw Winiefred Van Killegem, tangolegende Pol Van Assche en whiskykenner Bob Minnekeer. Om nog maar te zwijgen van kunstenaar Antoine Bomon met wie hij uitgeverij Bola Editions runt.
Ook profileert de auteur zich steeds meer als fotograaf. Zo publiceerde hij al foto’s bij reportages in onder meer Smaak, Royals, De Tijd, Bouillon, Horeca Magazine, Great Brittain Magazine,… en ook steeds meer van zijn boeken.
De pagina van auteur Stefaan Van Laere op wikipedia
Eerst even het vorig bericht over de stakingen van het openbaar vervoer helemaal tot onderaan lezen en pas dan hier verder gaan: ik ben toch wéér boos op de staking! Had ik me er net mee verzoend, en nu ging mijn zoon naar de bioscoop. Met de bus inderdaad, maar die bleek dus niet te rijden. En ik mocht weer de auto uit de garage halen.
Kan ik mijn benzinekosten nu op de Lijn verhalen? Want mijn zoon heeft wel degelijk een abonnement en dus recht op een jaar lang vervoer met bus en tram. Ze hebben mijn dochter dat trouwens ook gelapt de laatste week van het schooljaar, toen de bussen ’s morgens wel nog reden maar in de loop van de dag om de een of andere reden niet meer. Samen met die twee ritjes van vandaag (want ik moet mijn zoon straks ook nog halen veronderstel ik) zijn dat al drie overbodige ritten naar het centrum van Gent. Toch maar eens een onkostennota indienen bij De Lijn?
Ben je die stakingen van het openbaar vervoer ook kotsbeu? Ik anders wel. Het is een totaal irrationele, irrelevante reactie van mij, want ik neem zelden de trein en maar af en toe de bus ook al heb ik een abonnement. Maar ik stel me in de plaats van al die andere reizigers die wel dagelijks moeten sporen of karren, en die worden om de haverklap met het machtsmisbruik van de heren en dames van het openbaar vervoer geconfronteerd. Vandaag was het weer van dat.
Ben ik de enige die vindt dat Bart De Wever lijkt op major Quimby uit The Simpsons? Ik bedoel alleen qua uiterlijk uiteraard: allebei goed in het vlees zittend, een beetje zweterig, veel retoriek… En ook altijd in het pak, en met een das die hen soms wel eens wat te nauw rond de nek lijkt te zitten… En ze worden allebei soms wel eens onwel, Bart omdat hij te moe wordt na te veel onderhandelen en in kringetjes te draaien, de burgemeester omdat hij zichzelf weer eens in een lastig parket gewerkt heeft. En het zijn alletwee politici, al weet ik niet of Bart met die vergelijking tevreden zal zijn.
Het stond deze week in alle kranten: Sam De Graeve wordt nu alleen hoofdredacteur van HUMO. Hij had die functie eerder dit jaar al op zich genomen in een tandemrol met Jörgen Oosterwaal die al 10 jaar hoofdredacteur was, maar nu stapt Oosterwaal zelf op.
Tot hij dus recent naar HUMO trok om daar de baas te spelen samen met Oosterwaal, en hij nu helemaal vrij spel krijgt. Bij HUMO treft hij overigens journalist Sander Van den Broecke, ook al een product van de Gentse regionale pers. Sander begon zijn loopbaan bij De Gentenaar en is de zoon van Tony, dichter en amateuracteur.
Gisteren 27 juli 2010 was Stefaan Van Laere een van de praatgasten op de wielernamiddag in het wielermuseum (Wiemu) van Roeselare op het Polenplein naar aanleiding van het eerste natourcriterium van Roeselare.
De krasse 83-jarige Roger De Cock uit Izegem schreef onder meer een eindzege in Parijs-Nice, de Ronde van Vlaanderen, Scheldeprijs en verschillende ritten in de Ronde van Vlaanderen op zijn erelijst. Hij vertelde voor de zoveelste keer smakelijk hoe hij tijdens de Tour van 1951 een mooie ereplaats verspeelde door hulp te verlenen aan de Nederlander Wim van Est die tijdens de afdaling van de Aubisque zeventig meter diep gevallen was. En nadien publiciteit maakte met de legendarische woorden dat zijn Pontiac nog steeds liep…
Stefaan Van Laere tenslotte had het over de prestaties van de jonge Belgen zoals Jurgen Van den Broeck en Kevin De Weert in de recente Tour de France. Op vraag van het publiek wees hij er ook op hoe het wielrennen de voorbije twintig jaar ingrijpend veranderd is en dat langlopende carrières zoals die van Erik Zabel nu wellicht niet meer mogelijk zijn. En ja, ook hij was net als André Dierickx van mening dat de mondialisering van de wielersport niet noodzakelijk hoeft te betekenen dat de Belgen niet meer zullen meespelen. “Ik zie niet in waarom een Rus rapper zou rijden dan een coureur van bij ons”, stelde Dierickx en daar was de wielerauteur het mee eens.
Nadien vond het wielercriterium van Roeselare plaats, gewonnen door Thor Hushovd die ondervond hoe populair hij in Vlaanderen is.
Stefaan Van Laere, bekend als auteur van de wielerboeken ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ en ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ is dinsdag 27 juli om 15 uur te gast in het Wielermuseum van Roeselare (Polenplein 15 uur). Dit voor een live interview bij 
Aansluitend vindt ’s avonds het 
Dat Alberto Contador vandaag de Tour ging winnen wisten we dus zeker sinds gisteren. Of het een Tour met glans is laat ik even in het midden, maar in het na-Armstrong tijdperk is hij zeker de beste Ronderenner. Drie maal de Tour, éénmaal de Giro en éénmaal de Vuelta op vier jaar tijd, dat is maar weinigen gegeven.
