Sam De Graeve nu alleen hoofdredacteur van HUMO. Van Sammy boy tot meneer De Graeve
Het stond deze week in alle kranten: Sam De Graeve wordt nu alleen hoofdredacteur van HUMO. Hij had die functie eerder dit jaar al op zich genomen in een tandemrol met Jörgen Oosterwaal die al 10 jaar hoofdredacteur was, maar nu stapt Oosterwaal zelf op.
Sam maakt dus carrière, zoals dat heet. Waar is de tijd dat hij journalistiek gesproken nog een Sammeke was en na een tijdelijke job als taxichauffeur bij V-Tax bijdragen voor de regionale pagina’s van Het Volk schreef en tijdens de Gentse Feesten Bij Sint-Jacbos elke avond minstens één potentiële wereldhit dacht te horen. In die periode verdiende ik zelf ook een deel van mijn centen met artikels te schrijven voor Het Volk, al was het een slechte betaler en had je niet bepaald veel eer van je werk. Maar je moet ergens beginnen en de stiel leren nietwaar. Overigens (en we spreken over de late jaren tachtig vroege jaren negentig) kon je toen als gretig freelancer voor een krant door hard te werken en veel artikels te schrijven best nog een aanvaardbaar inkomen verdienen. Nu, twintig jaar later, is dat onmogelijk. Ter vergelijking: de tarieven zijn op die twintig jaar tijd zowat gehalveerd aangezien de artikels veel korter geworden zijn en je nog altijd per regel betaald wordt. Daar waar de lonen in diezelfde periode met 50 tot 80% gestegen zijn. Een volledig scheef gegroeide situatie dus, maar dit geheel terzijde…
Sindsdien heeft Sam bepaald niet stil gezeten en verdiende hij zijn sporen in zowel de geschreven media als bij de televisie. Libelle, Menzo, Ons Erfdeel, Dag Allemaal, Telepro, De Standaard: allemaal mochten ze op zijn gewaardeerde, vaak nostalgische pen beroep doen en ook de verschillende televisiezenders trokken gretig aan zijn mouw. VRT, VT4, KA2 en VTM: alle Vlaamse zenders van enig niveau staan op Sams palmares en we zullen hem vooral kennen als de eindredacteur en man achter de schermen van De slimste mens.
Tot hij dus recent naar HUMO trok om daar de baas te spelen samen met Oosterwaal, en hij nu helemaal vrij spel krijgt. Bij HUMO treft hij overigens journalist Sander Van den Broecke, ook al een product van de Gentse regionale pers. Sander begon zijn loopbaan bij De Gentenaar en is de zoon van Tony, dichter en amateuracteur.
Overigens, in een ver verleden las ik elke week de HUMO omdat je dat als student en later jonge volwassene die pretendeerde een eigen mening te hebben nu eenmaal verondersteld werd te doen. Tot ik er op een dag gewoon mee gestopt ben en het was aanvankelijk verbazingwekkend om vast te stellen dat de wereld ook gewoon bleef doordraaien zonder de wekelijkse HUMO. De laatste 15 jaar heb ik de HUMO misschien hooguit tien keer in handen gehad en hier en daar een artikel gelezen. Genoeg om vast te stellen dat er weinig of niets aan veranderd was en ik dus eigenlijk niets gemist heb. Sam De Graeve nog aan toe!
Veel succes en liefde gewenst, Sam. En beloofd, ik zal je nooit meer Sammy boy noemen. Maar ‘meneer De Graeve’ ga ik toch ook niet zeggen.
Het ziet er mij een guitig iemand uit. Ik persoonlijk was geen fan van de Slimste Mens, maar het programma had wel iets, moet ik toegeven. HUMO lees ik ook al niet, maar mijn man wel.
Ik vind eerder dat hij er gestoord uitziet…
Of die man gestoord is weet ik niet, maar hij ziet toch niet helemaal normaal uit… Ik zou hem niet graag tegenkomen in het donker (en ook niet in het klaar…).
Ik vind net dat hij er intelligent uitziet. Die vorsende blik die je helemaal doorlicht…
Intelligent is hij zeker… En grappig én minzaam ook!
hi, excellent web blog, and a very good understand! one for my bookmarks.
Wie leest de humo nog eingelijk?