Kan ik mijn benzinekosten nu op de Lijn verhalen? Want mijn zoon heeft wel degelijk een abonnement en dus recht op een jaar lang vervoer met bus en tram. Ze hebben mijn dochter dat trouwens ook gelapt de laatste week van het schooljaar, toen de bussen ’s morgens wel nog reden maar in de loop van de dag om de een of andere reden niet meer. Samen met die twee ritjes van vandaag (want ik moet mijn zoon straks ook nog halen veronderstel ik) zijn dat al drie overbodige ritten naar het centrum van Gent. Toch maar eens een onkostennota indienen bij De Lijn?

Ik wil alle begrip van de wereld opbrengen voor de eisen van het personeel van De Lijn, die wellicht grotendeels terecht zullen zijn. Voor alle duidelijkheid: het kan niet dat chauffeurs bedreigd, geslagen en vernederd worden.  Nu niet, straks niet, nooit of te nimmer. maar door te gaan staken, gijzelt het personeel de zwakkeren onder ons zijnde de reiziger. Moest iedereen in dit land gaan staken omdat er een bepaald conflict met de werkgever of het publiek is, dan zou het pas mooi worden. Nu ja, als ik als schrijver een dag mijn pen neerleg heeft daar niemand last van behalve mezelf, want dan moet ik de volgende dag gewoon harder werken om de achterstand in te halen.

De stakers maken misbruik van hun positie en treffen met hun acties de verkeerde mensen. En het kweekt ook niet bepaald goodwill. Een vaak gehoorde oplossing die al jaren circuleert is niet te staken, maar de reizigers die een kaartje willen kopen gratis laten reizen. Voor de abonnementhouders zou een mooie ludieke actie kunnen verzonnen worden. Ik zou het bijvoorbeeld niet erg vinden om tijdens de rit onderweg ergens halt te houden, samen met de misnoegde chauffeurs -bestuurders een kopje koffie te drinken, naar hun grieven te luisteren en massaal een ondersteunende petitie te tekenen. En waarom eens niet iedereen, reizigers en personeel incluis, oproepen om een dag in grote getale naar de hoofd- en plaatselijke kantoren van trein, tram en bus te trekken - uiteraard gratis - om daar vreedzaam te protesteren en onze steun aan elkaar te betuigen? We maken er een leuke uitstap van compleet met hapjes en drankjes, en ik wil gerust persoonlijk Vuile Mong bellen om ons met zijn Vieze Gasten aangenaam te onderhouden.

Zo, dat lucht op, het is van me afgeschreven en ik kan weer lachen.

Overigens, ook met Chief Wiggum zou Bart De Wever het wellicht goed kunnen vinden. De politiechef zou hem bij een bezoekje aan Amerika de best donut shops kunnen tonen, en bij een wederbezoek van Wiggum aan België zou De Wever hem ongetwijfeld naar zijn favoriete frituur ‘t Draakske in Deurne meenemen. Waarmee die friettent hier alweer gratis publiciteit krijgt…

Sam maakt dus carrière, zoals dat heet. Waar is de tijd dat hij journalistiek gesproken nog een Sammeke was en na een tijdelijke job als taxichauffeur bij V-Tax bijdragen voor de regionale pagina’s van Het Volk schreef en tijdens de Gentse Feesten Bij Sint-Jacbos elke avond minstens één potentiële wereldhit dacht te horen. In die periode verdiende ik zelf ook een deel van mijn centen met artikels te schrijven voor Het Volk, al was het een slechte betaler en had je niet bepaald veel eer van je werk. Maar je moet ergens beginnen en de stiel leren nietwaar. Overigens (en we spreken over de late jaren tachtig vroege jaren negentig) kon je toen als gretig freelancer voor een krant door hard te werken en veel artikels te schrijven best nog een aanvaardbaar inkomen verdienen. Nu, twintig jaar later, is dat onmogelijk. Ter vergelijking: de tarieven zijn op die twintig jaar tijd zowat gehalveerd aangezien de artikels veel korter geworden zijn en je nog altijd per regel betaald wordt. Daar waar de lonen in diezelfde periode met 50 tot 80% gestegen zijn. Een volledig scheef gegroeide situatie dus, maar dit geheel terzijde…

Sindsdien heeft Sam bepaald niet stil gezeten en verdiende hij zijn sporen in zowel de geschreven media als bij de televisie.  Libelle, Menzo, Ons Erfdeel, Dag Allemaal, Telepro, De Standaard: allemaal mochten ze op zijn gewaardeerde, vaak nostalgische pen beroep doen en ook de verschillende televisiezenders trokken gretig aan zijn mouw. VRT, VT4, KA2 en VTM: alle Vlaamse zenders van enig niveau staan op Sams palmares en we zullen hem vooral kennen als de eindredacteur en man achter de schermen van De slimste mens.

Tot hij dus recent naar HUMO trok om daar de baas te spelen samen met Oosterwaal, en hij nu helemaal vrij spel krijgt. Bij HUMO treft hij overigens journalist Sander Van den Broecke, ook al een product van de Gentse regionale pers. Sander begon zijn loopbaan bij De Gentenaar en is de zoon van Tony, dichter en amateuracteur.

Overigens, in een ver verleden las ik elke week de HUMO omdat je dat als student en later jonge volwassene die pretendeerde een eigen mening te hebben nu eenmaal verondersteld werd te doen. Tot ik er op een dag gewoon mee gestopt ben en het was aanvankelijk verbazingwekkend om vast te stellen dat de wereld ook gewoon bleef doordraaien zonder de wekelijkse HUMO. De laatste 15 jaar heb ik de HUMO misschien hooguit tien keer in handen gehad en hier en daar een artikel gelezen. Genoeg om vast te stellen dat er weinig of niets aan veranderd was en ik dus eigenlijk niets gemist heb. Sam De Graeve nog aan toe!

Veel succes en liefde gewenst, Sam. En beloofd, ik zal je nooit meer Sammy boy noemen. Maar ‘meneer De Graeve’ ga ik toch ook niet zeggen.

Alvorens Stefaan Van Laere - wiens boek ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ ook in de shop van het wielermuseum verkrijgbaar is - het spreekgestoelte betrad was onder meer ook - een lichtjes gepikeerde - Johan Museeuw te gast.

Schrijver Stefaan Van Laere mocht dan aanschuiven bij het interview met wielergrootheden uit het verleden Roger Decock, Gilbert Desmet  en André Dierickx. Niet van de minsten, getuigt hun palmares.

De krasse 83-jarige Roger De Cock uit Izegem schreef onder meer een eindzege in Parijs-Nice, de Ronde van Vlaanderen, Scheldeprijs en verschillende ritten in de Ronde van Vlaanderen op zijn erelijst. Hij vertelde voor de zoveelste keer smakelijk hoe hij tijdens de Tour van 1951 een mooie ereplaats verspeelde door hulp te verlenen aan de Nederlander Wim van Est die tijdens de afdaling van de Aubisque zeventig meter diep gevallen was. En nadien publiciteit maakte met de legendarische woorden dat zijn Pontiac nog steeds liep…

Roger gaf aan dat er in zijn tijd met wielrennen ook best al een aardige cent te verdienen was. Zo kreeg hij voor zijn overwinning in Parijs-Nice in 1951 zowat 44.000 frank, wat naar zijn zeggen toen ongeveer de prijs van een rijhuis was.
Gilbert Desmet (intussen 49) uit Roeselare is nog een van die vele grote wielernamen uit het verleden. Hij was net als Roger Decock 15 jaar profrenner en schreef onder meer Kuurne-Brussel-Kuurne, Parijs-Tours, de Waalse Pijl en ritten in de Vuelta, Parijs-Nice, de Ronde van Zwitserland, Vierdaagse van Duinkerke en de Dauphiné op zijn naam.
André Dierickx (intussen 63 en afkomstig uit Oudenaarde) ging de strijd aan met Eddy Merckx en wist toch nog een aardige erelijst op te bouwen tijdens zijn 13-jarige carrière. Wie nu tweemaal de Waalse Pijl, de GP Wallonie en ritten in de Ronde van Romandië, Dauphiné, Ronde van Picardië, Ronde van Zwitserland, Ster van Bessèges, Parijs-Nice en Ronde van België (plus het eindklassement) zou winnen, wordt meteen als een topper bestempeld.
Stefaan Van Laere tenslotte had het over de prestaties van de jonge Belgen zoals Jurgen Van den Broeck en Kevin De Weert in de recente Tour de France. Op vraag van het publiek wees hij er ook op hoe het wielrennen de voorbije twintig jaar ingrijpend veranderd is en dat langlopende carrières zoals die van Erik Zabel nu wellicht niet meer mogelijk zijn. En ja, ook hij was net als André Dierickx van mening dat de mondialisering van de wielersport niet noodzakelijk hoeft te betekenen dat de Belgen niet meer zullen meespelen. “Ik zie niet in waarom een Rus rapper zou rijden dan een coureur van bij ons”, stelde Dierickx en daar was de wielerauteur het mee eens.
Nadien vond het wielercriterium van Roeselare plaats, gewonnen door Thor Hushovd die ondervond hoe populair hij in Vlaanderen is.

HOE BESTELLEN VANUIT BELGIË?

stort € 13,95 op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. VDB forever’.
Het boek wordt u zonder verzendingskosten gesigneerd binnen de week thuisgestuurd. In de vakantieperiode kan het net iets langer duren.

HOE BESTELLEN VANUIT NEDERLAND?

stort €15,95 op IBANnummer BE04 9795 9327 4031 met vermelding: ‘1 ex VDB forever’.
Het boek wordt u binnen de week thuisgestuurd.
Uw adres vermelden mag maar hoeft niet; dit wordt automatisch doorgegeven bij de overschrijving.

‘VDB forever. Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’
– auteur Stefaan Van Laere, Bola Editions. 122 pagina’s
ISBN 9789490243067
eerste druk december 2009
tweede druk maart 2010
derde druk juni 2010

info: info@bola-editions.be
www.bola-editions.be
www.stefaanvanlaere.be

Aansluitend vindt ’s avonds het eerste natourcriterium van Roeselare plaats met deelname van onder meer Tourrevelatie Jurgen Van Den Broeck, stormram Fabian Cancellara, Thor Hushovd, Kevin De Weert, winnaar van de laatste Clasico San Sebastian Carlos Barredo en Philippe Gilbert. Ook oud-wielergrootheden Johan Museeuw, Filip Meirhaeghe en Patrick Sercu zullen aanwezig zijn.
Er is gelegenheid tot signeren.

Contador komt hiermee in de eeuwige ranglijst in een select lijstje van grote rondewinnaars :

11: Eddy Merckx (5x Tour, 5x Giro, 1x Vuelta)

10: Bernard Hinault (5x Tour, 3x Giro, 2x Vuelta)

8: Jacques Anquetil (5x Tour, 2x Giro, 1x Vuelta)

7: Lance Armstrong (7x Tour), Miguel Indurain (5x Tour, 2x Giro), Fausto Coppi (2x Tour, 5x Giro)

5: Gino Bartali (2x Tour, 3x Giro), Felice Gimondi (1x Tour, 3x Giro, 1x Vuelta), Alfredo Binda (5x Giro)

Hij is na Merckx, Hinault, Anquetil en Gimondi ook pas de vijfde renner die de drie grote rondes wint. Dus van grote klasse gesproken! Was het daar waar hij aan dacht toen hij vandaag op het podium van de Champs Elysées in Parijs stond?

Overigens, ook Alessandro Petacchi scoorde als sprinter maximaal, want na zijn groene trui in de Tour heeft hij nu na eerder de puntentrui in de Giro (tweemaal) en in de Vuelta (eenmaal) de puntenklassementen in de drie grote rondes gewonnen. Hij bracht met de twee ritzeges in deze Tour zijn totaal in de grote rondes op 46 (21 in de Giro, 19 in de Vuelta en 6 in de Tour).

Wat moet je doen?

Op de titel van dit bericht klikken, en dan onderaan het bericht je reactie plaatsen (’leave a reply’).

Wat moet je schrijven?

Mag naar keuze een heel korte reactie, of een lijvig epistel zijn. Maakt niet uit, uit de inzendingen zal een onschuldige hand de winnaar trekken.
Vermeld het gewenste boek en zeker ook je email-adres bij het luikje ‘mail’. Dit is niet zichtbaar voor de bezoekers van de site, maar we hebben het nodig om de winnaar te mailen en om zijn/haar adres te vragen.
De winnaar krijgt een gesigneerd exemplaar van het gewenste boek ZONDER VERZENDINGSKOSTEN thuisgestuurd, dus HELEMAAL GRATIS!