<parelhoen op zijn Brits
parelhoen op zijn Brits
Oppervlakkige liefhebbers van Groot-Brittannië zullen allicht een diepe zucht slaken bij de gedachte aan de Britse keuken, maar de die hard fan weet dat je over het Kanaal wel degelijk lekker kunt eten. Meer zelfs, de Britse koks rukken zich steeds meer los uit hun splendid isolation en houden de ogen open voor wat culinair in de wereld afspeelt.

Over de slechte reputatie van de Engelse keuken bestaat vooral unanimiteit bij diegenen die deze keuken niet kennen. Deze wetenschap is vooral gebaseerd op vooroordelen en de erfenis uit het verleden. Alle clichés op een rijtje…
Je begint de dag met een full English breakfast met spek, worst, tomaat, bonen in tomatensaus, black pudding, white pudding en spiegelei. En ware cholesterolbom, maar het houdt je een tijdje aan de gang.
Voor de lunch nuttigen we een snelle, inspiratieloze sandwich in een pub of een snackbar. Wellicht eten we hierbij nog een zakje chips (crisps) in ontelbare smaken.
In de namiddag hebben we uiteraard zin in een thee met een gebakje, te gebruiken in een van de ontelbare tearooms. Thee met een wolkje melk en een stuk apple pie met cream, chocolat fudge, walnut cake, fruit cake, wensleydale cheese, lemon merengue en noem maar op.
’s Avonds, zo leert het hardnekkige cliché, is er enkel keuze uit klassiekers zoals roast beef met yorkshire pudding, lamgebraad met muntsaus, steak pie gevuld met stoofvlees, suet pudding (een mengeling van broodkruim en suet, vet van rundernieren) en natuurlijk de onvermijdelijke fish en chips bij de patattent. Dit spoel je natuurlijk door met een echte Engelse bitter, met de hand gepompt, lauw en zonder schuim.
Een beetje karikaturaal gesteld, maar een kleine rondvraag leert dat velen dit nog steeds als de schamele Britse culinaire realiteit beschouwen.

De realiteit

Tot zover de vooroordelen, maar in Groot-Brittannië is de gastronomie de laatste jaren aan een opmerkelijke inhaalbeweging toe. Televisiekoks als Jamie Oliver, Nigella Lawson, Gordon Ramsey en de vele immigranten uit alle regio’s van de wereld hebben de Britse keuken een ongekende impuls gegeven. In combinatie met de heropleving van tal van streekgerechten en –dranken zorgt dit voor een rijk aanbod met tal van geuren, kleuren en smaken.
Tv-koks zijn in Engeland ware vedetten, te vergelijken met topvoetballers of wielrenners bij ons. Uiteraard is aan dit soort programma’s en boeken de nodige dosis infotainment gekoppeld, maar niemand zal ontkennen dat ze het peil van de Britse gemiddelde keuken gevoelig hebben doen stijgen.
Daar waar de Britten tot voor kort aan de kookpot behoorlijk chauvinistisch waren en enkel met producten van eigen bodem werkten, grijpen ze nu alsof ze nooit ander gedaan hebben naar ingrediënten zoals pilavrijst, mozzarella, chorizo of wijnbladeren en hanteren ze kooktechnieken zoals sauteren, vacuümbereiden en garen onder ultralage temperaturen.
Gevolg is een doorgaans lichtere, frivole keuken die doorgaans ook heel wat gezonder is dan wat de doorsnee Britse moeder of restauranthouder vroeger op tafel zette. Een opmerkelijk voorbeeld: de voorbije vijf jaar steeg de verkoop van olijfolie in Groot-Brittannië met niet minder dan 44%. Niet alleen het gebruik van olijfolie in de mediterrane gerechten heeft voor deze spectaculaire stijging gezorgd. Ook het toevoegen van kwalitatieve olijfolie in traditionele Britse volksgerechten zorgde voor een opwaardering van deze gerechten. En als het van Jamie Oliver afhangt zal de Britse jeugd nog gezonder worden, want met zijn campagne ‘Feed me better’ ijvert hij voor caloriearmere maaltijden op de scholen.

Koken met drank

Het palet van de moderne Britse kok beschikt over enkele extra troeven. Zo breekt de rage om te koken met bier en sterkedranken, overgenomen van de culinaire experimenten uit de Benelux, steeds verder door. Van een kruisbestuiving gesproken… In dit menu wordt gebruik gemaakt van Britse specialiteiten zoals cider, stout, gin en brandy.

Parelhoen in het pannetje

De Britse jagerstraditie houdt ondanks de tegenstand van natuurliefhebbers stand. Heel wat wildbereidingen vinden hun weg naar de Britse keuken thuis en op restaurant. Een van de klassiekers is parelhoen, dat perfect met gin te combineren is.

Ingrediënten

1 parelhoen
50 g boter
200 g champignons
4 sjalotten
Enkele teentjes knoflook
1 dl room
5 el gin
1 l water
Een paar blaadjes laurier
zout, peper, gember

Bereiding

Bestrooi het parelhoen van binnen met peper, zout en gember.
Smelt de boter in de pot en bak hierin de vogel aan alle kanten bruin.
Voeg er de sjalotten en knoflookteentjes in grote stukken aan toe.
Flambeer met gin, giet het water erover, doe de deksel op de pan en laat 40 minuten zachtjes smoren.
Zet het parelhoen op een voorverwarmde schaal, voeg in het braadvocht de room toe, laat de saus nog even koken en schenk ze over het parelhoen.

5 thoughts on “De Britse keuken anders bekeken

  1. Hey, you used to write excellent articles, but the last few posts have been kinda boring… I miss your tremendous writing. Past few posts are just a little bit out of track!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *