Dagelijkse portie klein geluk
Elke dag een nieuw klein geluk… We dromen er allemaal van de lotto te winnen, maar soms ligt het geluk in kleine dingen.
Je kan overigens HIER reageren op deze rubriek door je commentaar na te laten. Bijvoorbeeld over wat voor jou ‘klein geluk’ is.
Portie dagelijks klein geluk
Zondag 5 september 2010
Na twee dagen van beschuit eindelijk weer vast voedsel kunnen eten én binnenhouden…
Zaterdag 4 september 2010
Vandaag is het ver zoeken naar een straaltje licht op deze sombere dag, want ik ben ziek en kan niet naar de begrafenis van mijn nonkel gaan. Misschien dan toch maar het bescheiden zonnetje?
Vrijdag 3 september 2010
Voel me vandaag belabberd, en de portie klein geluk ligt vooral in de hoop dat het zal overgaan.
Donderdag 2 september 2010
Het leven dat weer zijn gewone gang gaat, en eigenlijk niets bijzonders te melden. Te weten dat je zulke momenten moet koesteren.
Woensdag 1 september 2010
Vandaag 1 september, eerste schooldag, en ik moet allang niet meer naar school!:)
Dinsdag 31 augustus 2010
Dat gevoel van de laatste vakantiedag dat wel nooit zal overgaan, ook al zit ik allang niet meer op school: een beetje kriebelend in de buik, nog één dagje lekker niksen en dan begint ‘het’ weer…
Maandag 30 augustus 2010
Mijn moment van klein geluk heeft eigenlijk te maken met een heel groot verdriet. Gisteren vernam ik het onverwachte overlijden van mijn nonkel Maurice, pas 63 jaar oud. Een zware klap voor de familie, in de eerste plaats voor zijn vrouw en zoon maar hij was eigenlijk overal graag gezien. Vandaag koester ik een heel mooie herinnering aan hem toen ik denk ik een jaar of tien oud was. Nonkel Maurice wist van mijn fascinatie voor Eddy Merckx en had bij een van zijn bezoekjes een gele trui met daarop een afbeelding van het hoofd van een lachende Eddy mee. Voor mij een ongelooflijke verrassing, want ik wist toen niet eens dat er zulke truitjes bestonden. Hij had het truitje ergens op een markt zien liggen en was op zijn stappen teruggekeerd om het voor me te kopen. Ik heb het truitje jarenlang gedragen, tot ik eruit gegroeid raakte en het helemaal versleten was, en dan heeft mijn moeder het nog een tijdje als schoteldoek gebruikt om het zo tenminste nog in huis te hebben. Ik zal je nooit vergeten, nonkel Maurice.
Zondag 29 augustus 2010
De schoolvakantie raast naar zijn einde, een reden te meer voor de kinderen om er in extremis nog iets van te maken. Hier in Oostakker maken ze dat goed door dan een kermis met op dinsdag oogststoet te organiseren. Niet dat ik een kermisganger ben (integendeel), maar gewoon te weten dat het kermis is stemt me vrolijk. Ik zal wellicht niet eens gaan maar voel me toch opgelaten als een kind. En dat ben ik eigenlijk ook nog…
Zaterdag 28 augustus 2010
Deze mooie van Nicole De Bruyn:
“Een dag waarop je iemand kan blij maken
met een vriendelijk woord
waarop je iemand kan doen her -aanhaken
je iemand hebt aangespoord
door te gaan ondanks tegenslag
door te gaan met een lach!”
bedankt, Nicole!
Vrijdag 27 augustus 2010
Vanavond de Memorial Ivo Van Damme en ook al ben ik er in tegenstelling tot vorig jaar niet live bij, toch kijk ik er naar uit.
Donderdag 26 augustus 2010
Mijn stoppelbaard voelen en weten dat ik me straks nog ga scheren en dan weer herboren voelen.
Woensdag 25 augustus 2010
Gewoon het feit dat je een nacht heerlijk mag slapen en dan weer opstaan. De krant die in de brievenbus zit. Een ontbijt met mijn vrouw. De kinderen die straks ook zullen opstaan. Kortom, een dag zonder nieuws.
Dinsdag 24 augustus 2010
Het vooruitzicht van een dagje aan zee in Nieuwpoort ter gelegenheid van de dag van de Belgische Noordzeegarnaal (met minister-president Peeters), een boottochtje, uiteraard het proeven van de garnalen, en mijn zoon gaat mee!
Maandag 23 augustus 2010
Ik was vannacht al rond vier uur wakker door een ongelooflijke plensbui die de straat blank zette. Iedereen sliep, en ik voelde de kracht van de natuur.
Zondag 22 augustus 2010
De geur van de verse bakker op zondagochtend, en dan naar huis met boterkoeken en mastellen. In het vooruitzicht van een lange, lome dag.
Zaterdag 21 augustus 2010
Buiten de haan van een van de buren die kraait en dat doet mij aan mijn jeugd denken. Afwisselend dat beest vervloeken (zeker om zes uur in de ochtend) en dan weer jezelf overgeven aan de nostalgie.
Vrijdag 20 augustus 2010
Een geluk(je) zo banaal als het groot is maar toch: er kondigen zich nog een paar zonnige dagen aan en dat is voer voor nostalgie nu de zomervakantie van de kinderen naar zijn einde loopt. En nog even nagenieten van gisteren op bezoek bij Annie.
Donderdag 19 augustus 2010
Te weten dat ik straks, over een uurtje of zo, op mijn Scott racefiets spring en naar een goede vriendin rijd. De rest van het gezin plus een vriendinnetje van mijn dochter gaat met de wagen, maar ik wil eerst nog eens lekker uitwaaien richting Vlaamse Ardennen. Joepie!
Woensdag 18 augustus 2010
Weten dat ik zo meteen ga opstaan en een kopje koffie zetten. Voor mij alleen…
Dinsdag 17 augustus 2010
Wat ook een portie klein geluk kan genoemd worden: vanochtend lukte het net niet om een appel in één keer te schillen. Net niet, daar kan ik mee leven. Heb ik ook nog iets om naar uit te kijken…
Maandag 16 augustus 2010
Ook van een regenbui (zoals er nu een neerplenst) kan een mens genieten. Zoals componist Dirk Brossé me ooit zei: een mens heeft zijn seizoenen nodig. Regen maakt nostalgisch naar betere tijden, en zorgt tezelfdertijd voor nieuw leven.
Zondag 15 augustus 2010
Niets dat mijn goed humeur stuk kan krijgen, zelfs niet de eucharistieviering op Radio 1. Mijn moeder en ik luisteren samen ALTIJD naar Radio 1 en Radio 2: ik steeds naar Radio 1, behalve op zondagvoormiddag wanneer de ‘mis’ wordt uitgezonden en ik doorgaans overschakel naar Radio 2 (De Pré Historie), en mijn moeder maakt dan de omgekeerde beweging. Maar nu ben ik even te lui om mij naar de radio te begeven, en ik luister dus - goedgemutst! - naar de kerkgezangen.
Zaterdag 14 augustus 2010
Die zalige vermoeidheid van bijna drie uur fietsen… Naar Kluisbergen en terug en onderweg wel plat gevallen, maar dat mag de pret niet drukken. Gisteren trouwens eerst naar de Blaarmeersen gefietst, daar getennist en dan terug gefietst, en ’s avonds nog vijf kilometer gelopen met met zoon Nathan (16) die wat aan zijn conditie wil doen. Leve de jeugd!
Vrijdag 13 augustus 2010
Eigenlijk een moment van enkele dagen terug: fietsend even binnen gewipt bij mijn moeder, en die gaf me een complimentje over mijn stralend witte wielershirt van Astana. Nee, niet die recente met blauw en geel waarmee de briesende stier Vinokourov deze Tour keer op keer in de aanval ging, maar hun vroegere met inderdaad heel veel wit. Mijn moeder notabene, die in haar leven vrachtwagens vol vuile was verwerkt heeft en als een expert terzake geldt.
Donderdag 12 augustus 2010
Gewoon weten dat ik morgenvroeg ga tennissen met vaste tennispartner Johan, die net ietsje beter is dan ik maar dat geeft net de nodige adrenaline om toch proberen te winnen. Ik ga vandaag nog even de benen losgooien met de fiets om zo helemaal klaar te zijn.
Woensdag 11 augustus 2010
Net een paar koppen kruidenthee gedronken, citroenmelisse, en dat smaakte. En ja, ik weet het wel, kruidenthee bestaat eigenlijk niet, we moeten het een kruideninfusie noemen want thee wordt van de theeplant gemaakt. Maar dat dus geheel terzijde.
Dinsdag 10 augustus 2010
Langzaam valt het leven na een reisje van een week naar Portugal weer in de gewone plooi en raak ik opnieuw gewend om zelf voor het ontbijt te zorgen. En straks doe ik boodschappen, intussen routine maar een mens heeft rituelen nodig om structuur in de chaos aan te brengen.
Maandag 9 augustus 2010
Lekker uitgeslapen, en thuis is gelukkig alles zoals voorheen. De eerste inkopen gedaan, er is weer eten in de ijskast en de drie poezen waren erg blij ons terug te zien.
Zondag 8 augustus 2010
Terug naar huis, en dat is dus weer thuiskomen. Maar je moet natuurlijk eerst weggaan.
Zaterdag 7 augustus 2010
Een ritje met de paardenkoets met dochterlief (en zoonlief en vrouwlief) in Cascais, en de dochter had nog meer geluk want er was ook nog een springconcours in de plaatselijke hippodroom.
Vrijdag 6 augustus 2010
Zien dat het water van de Atlantische Oceaan werkelijk blauwer is dan de Noordzee, en niet weten of dat van enig belang is.
Donderdag 5 augustus 2010
In een ander land zijn en weten dat je er niet lang genoeg verblijft om te denken dat je de plaatselijke gewoonten onder de knie krijgt, dus doe je gewoon niets…
Woensdag 4 augustus 2010
Aan je arm krabben waar het jeukt en te beseffen dat er straks in weer een nieuw hotel een ontbijt wacht… Wait and see, we hebben hoop en willen graag verrast worden.
Dinsdag 3 augustus 2010
Nee, nog geen fado gezien, maar de hoop leeft…
Maandag 2 augustus 2010
Gewoon, na een vermoeiende cruisedag door Lissabon het hoofd op een zacht kussen kunnen te rusten leggen…
Maandag 2 augustus 2010
Vandaag vrouw en kinderen meegenomen naar de wijk Belem in Lissabon, waar we uiteraard de vermaarde pasteis de Belem gegeten hebben. Pasteitjes die al sinds 1837 volgens hetzelfde recept gemaakt en verkocht worden, en uiteraard doet de sfeer ook veel. Ze zijn best lekker zonder nu ook weer belachelijk lyrisch te doen, en je merkt aan alles – de obers, de eetzaal met de prachtige tegeltjes – dat het om een lokale klassieker gaat.
Zondag 1 augustus 2010
Vanmorgen heel vroeg geland in Lissabon, en na een lange dag had mijn vrouw ’s avonds nog zin in een klein hapje. De kinderen lagen al in bed, en we kuierden rond in de buurt van ons hotel Florida. Best een mooi hotel op een mooi plein, maar toch vonden we niet echt iets. Mijn vrouw begon al te knorren met het vooruitzicht van een knorrende maag, en als vrouwen beginnen te zeuren let je best op want doorgaans hebben ze wel een reden. Tot de vriendelijke receptionist van ons hotel ons wees op de eettent die zich blijkbaar in dezelfde blok bevond, de Great American Disaster. Een echte American diner stijl Happy Days met foto’s van The King en Marilyn Monroe, en we aten er warme appeltaart. Voor mijn met een Jack Daniel’s erbij, jochei…
Zaterdag 31 juli 2010
De prettige chaos de dag voor je op reis vertrekt, en alles is net ingepakt geraakt. Documenten keurig opgeborgen en gekopieerd, en de rest van de familie loopt een beetje als een kip zonder kop rond. Maar hier in het oog van de orkaan is alles rustig…
Vrijdag 30 juli 2010
Gewoon maar een zomerse vrijdag, twee dagen voor we op reis vertrekken en ‘het vat is af’. Met andere woorden, ik ben er aan toe na alweer een druk werkjaar. Het tijdstip om even terug te kijken, genieten van het geleverde werk en de batterijen op te laden. En de postbode is al geweest, en vandaag waren er geen rekeningen voor me bij.
Donderdag 29 juli 2010
Gewoon hier nu rond een uur of negen ’s morgens aan mijn computer zitten, en het belooft een dag met mooi weer te worden. En een van de pozen (Vlinder) zit in mijn bureau in dozen te scharrelen en kruipt nu snuffelend in de kast. En er speelt een liedje van Coldplay op de radio. Ja, die groep die goed scoort bij dames van middelbare leeftijd, plaag ik mijn vrouw wel eens. En de poes blijft maar ijverig snuffelen, en zit nu op tafel. En springt er weer af.
Woensdag 28 juli 2010
De dagelijkse portie viel me eigenlijk vannacht te beurt, ik schat zo rond een uur of drie. Ik kon de slaap maar moeilijk vatten, maar had ineens de titel voor een nieuw boek. Nee, ik verklap hem lekker niet, het is er eentje die ik wil vastleggen voor mijzelf. Normaal heb ik altijd pen en papier naast mijn bed liggen, maar nu was dat niet het geval. Denk ik, want ik heb niet eens gekeken. Ik heb intussen enige ervaring en weet dat een ingeving maar echt goed is als ik ze mij ’s morgens bij het wakker worden nog voor de geest kan halen. En jawel hoor, dat was zonet nog het geval! Titel - en bijhorende ondertitel - zijn intussen keurig genoteerd en opgeslagen. En nu het boek nog schrijven…
Dinsdag 27 juli 2010
Vandaag ben ik te gast in het wielermuseum van Roeselare in aanloop naar het criterium van vanavond. Ik zal er niet alleen zijn, want ook Johan Museeuw, Filip Meirhaeghe en Patrick Sercu worden verwacht. Kijk, daar geniet ik nu al op voorhand van. Ieder mens heeft recht op een kleine afwijking, en bij mij is dat wielrennen. Net na de Tour val ik altijd een beetje in een zwart gat maar dank zij de mensen van radioclubfm die mij voor een interview hebben uitgenodigd zal het een val met een landing op een berg pluimen zijn…
Maandag 26 juli 2010
Ik was alweer vroeg wakker (zo rond 3u30) en lag nog wat te woelen in bed. En viel dan weer in een halfslaap en droomde dat het huis blijkbaar een extra ruimte had. Ik hoorde het geluid van piepende vogeltjes in hun nest en ging kijken. Het was in orde; de moeder fladderde rond en voederde haar hongerige kroost. Pas toen viel mij nog een deur op. Die was er gisteren toch niet? Nieuwsgierig ging ik naar binnen en zag tot mijn grote verbazing een soort overdekte hal met allemaal tafeltjes vol boeken. Tientallen klanten neusden nieuwsgierig in de boeken en kochten ze met stapels. En kijk, boven was er nog een soort chique gaanderij met tafeltjes vol etende mensen. Jammer dat ik rond 7 uur wakker werd…
Zondag 25 juli 2010
Deze dagelijkse portie klein geluk dateert eigenlijk al van gisteren, toen ik ging fietsen en onderweg in het wielermuseum van Oudenaarde stopte. Ik kocht er enkele wielertruien, waaronder een gele trui van Molteni (Eddy Merckx!) en een kleurrijke trui van Astana. Aan de kassa werd ik bediend door niemand minder dan Freddy Maertens. Ik haatte Freddy als kind omdat hij aan de troon van Merckx kwam schudden, maar intussen weet ik wel beter en besef ik dat hij een van onze absolute wielergroten aller tijden is. Freddy bediende me prima en wist perfect de barcodes te scannen, de computer te bedienen en mijn truien van het beschermende ‘tag’ te ontdoen. Het ga je goed, Freddy…
En o ja, ik fietste vlot 100 km en ben dus goed aan het opbouwen.
Zaterdag 24 juli 2010
Hoe blij was ze, onze poes Vlinder - de naam werd gegeven door mijn dochter - toen ik vanmorgen al om 6u30 wakker was en mijn bureau binnenging! Ze was daar de hele nacht opgesloten, en ik meende al dat ik haar had horen miauwen. Snel trippelde ze de living in, richting achterhuis waar ze door het kattenluik naar buiten kan. Ik was al even blij dat ze geen boodschap had achtergelaten, en nu ik toch helemaal wakker ben denk ik dat ik mijn eerste kopje espresso van de dag ga zetten. En een stripverhaal lezen van de oogst die we van de Gentse Feesten hebben meegebracht, nu de krant nog niet in de bus zit.
Vrijdag 23 juli 2010
Simpelweg blij zijn omdat het eens goed regent en de lucht gezuiverd wordt. En eigenlijk niets bijzonder op het programma hebben, dus we zien wel wat de dag brengt. Toch hoop ik stiekem dat de lucht nog opgeklaard raakt zodat ik vandaag nog wat kan gaan fietsen, maar als dat niet gebeurt is het maar zo. Vandaag fietsen de renners in de Tour naar Bordeaux, dus dat wordt ongetwijfeld weer sprintles. Of ook niet, mij maakt het niet uit, zolang de winnaar de zege maar verdient.
Donderdag 22 juli 2010
Dochter die duidelijk een aardje naar haar vaartje heeft… We zijn beiden al vroeg op en kunnen nu samen van ons ontbijt genieten terwijl mama en zoon nog van een welverdiende rust genieten. Het krantje ligt klaar, ik ga een kopje koffie genieten en straks hebben we een dagje aan zee bij vrienden op het programma. Mijn liefje, wat wil je nog meer? Nu rap naar de dochter toe, want anders zit ze daar maar alleen aan de ontbijtafel… En de poezen zullen ook wel honger hebben.
Woensdag 21 juli 2010
Hoe een opdoffer(tje) toch een portie klein geluk wordt: vanmorgen vroeg wakker en naar beneden om de krant uit de brievenbus te halen, en me dan gerealiseerd dat het vandaag nationale feestdag is en er dus geen krant uitkomt. Maar gelukkig had ik een stapel strips liggen die ik gisteren op de Gentse Feesten gekocht had, bij vriend Peter Arnout (een van ons meest getalenteerde en misschien wat onderschatte muzikanten, zoek maar eens op internet naar Melnik). Een kopje koffie gezet voor mijn schat en mij, en dan lekker op bed gelezen in een oude Thomas Pips… En de rest is privé…
Dinsdag 20 juli 2010
Zomaar, net na middernacht (0u26, dus technisch gezien al dinsdag…) blij zijn, een leuke dag achter de rug en nu lekker slapen met mijn geliefde zonder dat er iets moet gebeuren… En straks, een fijne, zorgeloze dag en vanavond nog eens de fiets op richting Gentse Feesten volgens het motto niets moet alles mag…
Maandag 19 juli 2010
Wakker om 6u30, naar beneden gegaan en de krant lag al in de bus. Dat eerste kopje koffie - op het toilet - en de krantenkoppen lezen terwijl de rest van het gezin nog slaapt. En jawel, het was een fijn etentje gisteren met de familie, na een fijn fietstochtje. Deze voormiddag zit ik weer op mijn Scott, om wat boodschappen te doen. En dan deze namiddag een bergrit in de Tour, en vanavond nog even langs bij mijn pa, die dus vandaag jarig is. Meer moet dat niet zijn…
Zondag 18 juli 2010
Ongeveer 10u10, en ik zit nog lekker in mijn onderbroek aan de computer, buiten belooft het heerlijk warm maar niet drukkend te worden. En deze middag gaan we uit eten, om de verjaardag van mijn vader (wordt morgen 84!) met de familie te vieren. Aan het Donkmeer van Overmere, in een hopelijk lekker restaurantje. En ik kijk nu al uit naar het fietstochtje naar ginder (en terug), want ik ga weer mijn stalen ros bestijgen. Van het merk Scott, waar dezer dagen in de Tour Mark Cavendish zoveel furore mee maakt…
Zaterdag 17 juli 2010
Nog net mijn favoriete presentatrice op de radio vriendelijk horen afscheid nemen. Nee, ik zeg niet wie of welke zender. Gewoon haar opgewekte, zachte stem nog eventjes horen toen ik de radio aanzette en zij haar dagtaak afrondde, een momentje van klein geluk…