Tortilla

Met tortilla kan je alle kanten uit. Deze typisch Spaanse omelet kan zowel warm als koud geserveerd worden. Als ontbijt, voorgerecht of hoofdmaaltijd, bij een picknick: de mogelijkheden zijn ongeëvenaard. Meest bekende is de aardappeltortilla, maar je kan de aardappelen evengoed vervangen door paprika’s, paddestoelen, courgette,… Op het bord of gesneden in kleine tapas: tortilla maak je nooit teveel.

Gerookte paling

Echte wilde paling wordt helaas steeds zeldzamer. Toch kan wie uitkijkt er nog op de kop tikken. Zo bijvoorbeeld uit het Donkmeer in Overmere. Het gaat hierbij om paling die eerder opgroeide in landen als Ierland, Denemarken en Amerika. Paling zit als vette vis boordevol gezonde Omega 3 en hoeft eigenlijk geen roombereiding. Ook in koude slaatjes een voltreffer.

Saffraan

Saffraan staat niet voor niets bekend als een van de duurste specerijen ter wereld. In de duurste massageolie ter wereld zit niet toevallig saffraan, het kostbaarste van alle kruiden. Masseren met saffraan, zo weten de geisha’s in Japan al eeuwen, wekt gegarandeerd de lust op. Saffraan komt niet alleen in rijstgerechten en likeuren, maar ook in pittige soepen tot haar recht.

Jonagold

Zeg nooit zomaar achteloos ‘appel’ tegen een Jonagold. Dit Amerikaans ras werd in de jaren 1970 in Haspengouw geïntroduceerd en kende daar snel een groot succes. Jonagold combineert uitstekende smaakeigenschappen met een lange bewaartijd. In 2005 riep een onderzoek van de universiteit van Bonn Jonagold bovendien tot de gezondste appel uit.

Pistache

Pistachenoten zijn al sinds de Oudheid bekend. Hun origine is terug te vinden in de streek ronde Kaspische Zee, ruim 4000 jaar geleden. Grieken en Romeinen waardeerden de noten al omdat ze een goede bron zijn van vitamine C. Ook calcium, ijzer, kalk, vitamine A en magnesium zijn in deze noot rijkelijk aanwezig.

Koolraap

Koolraap mag een van de helaas vergeten groenten genoemd worden. Vooral in landbouwstreken werd koolraap vroeger zowel voor veevoeder als in de keuken gebruikt. Ook werd destijds het jonge blad (eveneens bekend onder de naam snijmoes of snijkool) gegeten. Botanisch gezien is het een wortelknol, dit in tegenstelling tot knolraap die een stengelknol is.

Mergpijpjes

Mergpijpjes zijn in de vergetelheid geraakt, maar je kan er soepen en bouillons heerlijk mee op smaak brengen. Ook op toast is het een onvergetelijke culinaire sensatie, eenvoudig en zonder franjes. Het merg uit de pijp hoeft enkel wat extra peper en zout, want het is sterk genoeg van zichzelf om aan de toast extra cachet te geven.

Ras el hanout

Met Ras el hanout kan je alle kanten uit. Deze traditionele mengelingen van uitgelezen Marokkaanse specerijen (met bijvoorbeeld galangal, gember, kardemon, cayenne, cassia, koriander,…) past perfect bij rijst en couscous, geroosterde groenteschotels, kip en de afwerking van salades. De complexe kruidenmengeling zorgt voor een typisch warme smaak in de mond die toch niet gaat overheersen.

Zeewier

Zeewier kan zowel koud als warm. We kennen het vooral van Japanse bereidingen om rijst- en visingrediënten bij elkaar te houden, maar het is ook ideaal als decoratie en in broodjes. En gezond bovendien, want zeewier is rijk aan mineralen zoals jodium en calcium. In combinatie met bladgroenten zoals spinazie en garnaal krijg je een voedzaam hartig hapje.

Paardenvlees

Voor een Brit is er geen groter gruwel denkbaar dan paardenvlees eten, maar zuiver vanuit voedingsdeskundig oogpunt gezien hebben ze ongelijk. Omdat paarden niet gekweekt worden omwille van het vlees en ook slecht reageren op groeihormonen gaat het doorgaans om erg zuiver vlees. Jong paardenvlees is erg mals, mager en rijk aan ijzer. Het grootste deel van de achtervoet is geschikt als biefstuk.

Achelse Blauwe

Achelse Blauwe is een zegen voor de betere kok. In slaatjes, lauw of warm in sausjes: de typisch lichte botersmaak van deze rauwmelkse artisanale hoevekaas zorgt voor extra smaakpigment. Het deeg van deze halfharde kaas toont grote oneffenheden en is diepblauw geaderd. Een tip om goed gerijpte Achelse Blauwe te vinden: de korst moet ietwat vochtig aanvoelen. Wil je een nog pittiger smaak? Laat de kaas nog wat langer rijpen.

Geuze

Geuze is een onderschatte drank in de keuken. Je kan er je sabayon mee op smaak brengen, maar ook warme sauzen mee afronden. Dit bier met zijn zurig bittere smaak wordt niet gefilterd, gesuikerd of gepasteuriseerd. Resultaat is een eerlijk artisanaal bier met spontane gisting dat vele culinaire mogelijkheden biedt.

Ossenhaas

Liefhebbers van verfijnd rundvlees verkiezen ossenhaas, een deel van de lende. Het gaat om een spier die in de buikholte op de lendenwervels ligt en doorloopt tot in het bekkenbeen. Dit lekker mals stuk vlees met nauwelijks vet of bindweefsel is ook het duurste stok van het rund en kan tot 2 kg wegen. Van de ossenhaas kan je chateaubriands en tournedos snijden.

Ree

Reeënvlees wordt door de kenner gewaardeerd omwille van zijn zachte textuur en mooie, roodbruine kleur. Deze smaak dankt het vlees aan het feit dat de ree een onvermoeibare ‘knabbelaar’ is met een bijzonder gevarieerd menu, en dat maakt het ree culinair erg interessant. Zo kan de gourmand smaken in welk seizoen het ree op zijn bord geschoten werd.

Engelwortel

Al in de Oudheid staat de plant van de engelwortel bekend omwille van zijn geneeskundige eigenschappen, onder meer bij allergieën en spasmen. Deze plant kan ook culinair op allerlei manieren gebruikt worden. Wie van een enigszins bittere smaak houdt, kan het blad als spinazie koken. De stengels worden soms gekonfijt of kunnen fijngehakt aan fruitmoes een ietwat muskusachtige smaak meegeven.

Yuzu

Voor wie eens een andere citrussmaak wil dan citroen en limoen is yuzu een aanrader. Deze citrusvrucht uit Japan heeft een kleine, onregelmatige vorm. Traditioneel nemen Japanners bij het begin van de winter een bad met yuzu-schijfjes. De smaak doet denken aan citroen, maar is net iets minder scherp. Dit citrussap laat de Sint-Jacobsvruchten helemaal tot hun recht komen.

Pont Neuf aardappelen

De klassieke frieten beu? Serveer je aardappelen dan eens ‘Pont Neuf’, genoemd naar de oudste brug van Parijs. Deze aardappelen hebben een vorm van zowat 2 cm dik en 5 cm lang, zeg maar viermaal de dikte van klassieke frieten. Ze worden eerst in gematigd vet gepocheerd, en dan afgebakken in warm vet. Traditioneel worden Pont Neuf aardappelen in stapeltjes opgediend.

Mango

We kennen hier maar een paar van de vele mangovariëteiten. Jammer, want het gaat om een van de oudste tropische vruchten. Het vruchtvlees is sappig en zoet. De smaak heeft vaag iets van abrikoos en perzik. Rijpe mango in combinatie met chocolade is een absolute voltreffer.

Ansjovis

Ansjovis is in diverse keukens gekend, van het lekkernijtje tussendoor tot topping voor pizza’s. Al dan niet gemarineerd en gezouten bij slaatjes, als smaakmaker in gezonde pastaschotels, als pasta op geroosterd brood, gefrituurd, in gazpacho, de toepassingen zijn legio. Niet overdrijven met de gebruikte hoeveelheid, want het betreft wel een behoorlijk vette vis.

Kabeljauw

Gelukkig mag in beperkte mate weer op kabeljauw gevist worden. Kabeljauw blijft een van de belangrijkste consumptievissen en kan op alle mogelijke manieren bereid worden. Viskenners verkiezen echter gepocheerde kabeljauw of ovenbereidingen. Kabeljauw is hoe dan een ideale vissoort voor de eerste culinaire kennismaking met vis dankzij de zachte, voor iedereen aanvaardbare smaak maar kan ook de fijnproevers bekoren.

Pata Negra

De naam van de meest bekende ham ter wereld verwijst naar de zwarte hoef van het Iberische varken. Het laatste Europese ham dat in het wild rondloopt, en dat proef je. Het zachte microklimaat in de Spaanse bergen is de ideale voedingsbodem voor de eikels waarmee deze varkens zich voeden. Resultaat is een ‘aardse’ smaak die zich zowel met vlees als vis en zeevruchten laat combineren.

Avocado

Avocado is een heerlijke vrucht voor de kookliefhebber. Het vette, zachte vruchtvlees is niet alleen onmisbaar in een echte guacamole, maar doet het ook erg goed in mousselines. Avocado is weliswaar de vetste van alle vruchten, maar zeker niet de ongezondste want het gaat gelukkig om onverzadigde vetzuren.

Heilbot

De heilbot is het schoolvoorbeeld van een ondergewaardeerde vis. Doorgaans vinden we hem enkel gerookt in het voorgerecht op tafel, maar er zijn nog heel wat meer mogelijkheden. Heilbot is rijk aan visolie en is gerookt een delicatesse. Deze vis doet het al dan niet gezouten erg goed in aperitiefhapjes en voorgerechten. De hoge concentratie visolie zorgt voor een verfijnde smaak maar wekt anderzijds ook de honger op.

Vanille

Vanille was al ten tijde van Colombus in Midden-Amerika een bekende smaakstof. Het gaat om de gedroogde vrucht van de vanilleplant, een soort orchidee. De mooiste kwaliteit is de Bourbonvanille, afkomstig van het eiland Réunion dat vroeger Bourbon heette. Vanille wordt vooral in zoete koude desserts gebruikt, maar kan ook aan warme bereidingen een meerwaarde geven.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *