Over Bart De Wever. Of is het major Quimby?

Ben ik de enige die vindt dat Bart De Wever lijkt op major Quimby uit The Simpsons? Ik bedoel alleen qua uiterlijk uiteraard: allebei goed in het vlees zittend, een beetje zweterig, veel retoriek…  En ook altijd in het pak, en met een das die hen soms wel eens wat te nauw rond de nek lijkt te zitten… En ze worden allebei soms wel eens onwel, Bart omdat hij te moe wordt na te veel onderhandelen en in kringetjes te draaien, de burgemeester omdat hij zichzelf weer eens in een lastig parket gewerkt heeft. En het zijn alletwee politici, al weet ik niet of Bart met die vergelijking tevreden zal zijn.

Overigens, ook met Chief Wiggum zou Bart De Wever het wellicht goed kunnen vinden. De politiechef zou hem bij een bezoekje aan Amerika de best donut shops kunnen tonen, en bij een wederbezoek van Wiggum aan België zou De Wever hem ongetwijfeld naar zijn favoriete frituur ‘t Draakske in Deurne meenemen. Waarmee die friettent hier alweer gratis publiciteit krijgt…

Sam De Graeve nu alleen hoofdredacteur van HUMO. Van Sammy boy tot meneer De Graeve

Het stond deze week in alle kranten: Sam De Graeve wordt nu alleen hoofdredacteur van HUMO. Hij had die functie eerder dit jaar al op zich genomen in een tandemrol met Jörgen Oosterwaal die al 10 jaar hoofdredacteur was, maar nu stapt Oosterwaal zelf op.

Sam maakt dus carrière, zoals dat heet. Waar is de tijd dat hij journalistiek gesproken nog een Sammeke was en na een tijdelijke job als taxichauffeur bij V-Tax bijdragen voor de regionale pagina’s van Het Volk schreef en tijdens de Gentse Feesten Bij Sint-Jacbos elke avond minstens één potentiële wereldhit dacht te horen. In die periode verdiende ik zelf ook een deel van mijn centen met artikels te schrijven voor Het Volk, al was het een slechte betaler en had je niet bepaald veel eer van je werk. Maar je moet ergens beginnen en de stiel leren nietwaar. Overigens (en we spreken over de late jaren tachtig vroege jaren negentig) kon je toen als gretig freelancer voor een krant door hard te werken en veel artikels te schrijven best nog een aanvaardbaar inkomen verdienen. Nu, twintig jaar later, is dat onmogelijk. Ter vergelijking: de tarieven zijn op die twintig jaar tijd zowat gehalveerd aangezien de artikels veel korter geworden zijn en je nog altijd per regel betaald wordt. Daar waar de lonen in diezelfde periode met 50 tot 80% gestegen zijn. Een volledig scheef gegroeide situatie dus, maar dit geheel terzijde…

Sindsdien heeft Sam bepaald niet stil gezeten en verdiende hij zijn sporen in zowel de geschreven media als bij de televisie.  Libelle, Menzo, Ons Erfdeel, Dag Allemaal, Telepro, De Standaard: allemaal mochten ze op zijn gewaardeerde, vaak nostalgische pen beroep doen en ook de verschillende televisiezenders trokken gretig aan zijn mouw. VRT, VT4, KA2 en VTM: alle Vlaamse zenders van enig niveau staan op Sams palmares en we zullen hem vooral kennen als de eindredacteur en man achter de schermen van De slimste mens.

Tot hij dus recent naar HUMO trok om daar de baas te spelen samen met Oosterwaal, en hij nu helemaal vrij spel krijgt. Bij HUMO treft hij overigens journalist Sander Van den Broecke, ook al een product van de Gentse regionale pers. Sander begon zijn loopbaan bij De Gentenaar en is de zoon van Tony, dichter en amateuracteur.

Overigens, in een ver verleden las ik elke week de HUMO omdat je dat als student en later jonge volwassene die pretendeerde een eigen mening te hebben nu eenmaal verondersteld werd te doen. Tot ik er op een dag gewoon mee gestopt ben en het was aanvankelijk verbazingwekkend om vast te stellen dat de wereld ook gewoon bleef doordraaien zonder de wekelijkse HUMO. De laatste 15 jaar heb ik de HUMO misschien hooguit tien keer in handen gehad en hier en daar een artikel gelezen. Genoeg om vast te stellen dat er weinig of niets aan veranderd was en ik dus eigenlijk niets gemist heb. Sam De Graeve nog aan toe!

Veel succes en liefde gewenst, Sam. En beloofd, ik zal je nooit meer Sammy boy noemen. Maar ‘meneer De Graeve’ ga ik toch ook niet zeggen.

Stefaan Van Laere te gast in Wielermuseum Roeselare (dinsdag 27 juni 2010 om 15 uur)

Stefaan Van Laere, bekend als auteur van de wielerboeken ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ en ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ is dinsdag 27 juli om 15 uur te gast in het Wielermuseum van Roeselare (Polenplein 15 uur). Dit voor een live interview bij Radio Clubfm bij Patrick Bollaert.

Aansluitend vindt ’s avonds het eerste natourcriterium van Roeselare plaats met deelname van onder meer Tourrevelatie Jurgen Van Den Broeck, stormram Fabian Cancellara, Thor Hushovd, Kevin De Weert, winnaar van de laatste Clasico San Sebastian Carlos Barredo en Philippe Gilbert. Ook oud-wielergrootheden Johan Museeuw, Filip Meirhaeghe en Patrick Sercu zullen aanwezig zijn.
Er is gelegenheid tot signeren.

WEDSTRIJD GRATIS BOEK! Win hier een GRATIS EXEMPLAAR naar keuze van Stefaan Van Laere! Keuze tussen ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ of ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ (Bola Editions)

Met de warme zomer krijgt auteur Stefaan Van Laere en uitgeverij Bola Editions de kolder in de kop. Wie voor 15 augustus 2010 op dit bericht een reactie plaatst, maakt kans op een GRATIS EXEMPLAAR van het boek ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ of ‘VDB forever. Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ waarover u elders op deze site of op de website van Bola Editions meer informatie vindt.

Wat moet je doen?

Op de titel van dit bericht klikken, en dan onderaan het bericht je reactie plaatsen (’leave a reply’).

Wat moet je schrijven?

Mag naar keuze een heel korte reactie, of een lijvig epistel zijn. Maakt niet uit, uit de inzendingen zal een onschuldige hand de winnaar trekken.
Vermeld het gewenste boek en zeker ook je email-adres bij het luikje ‘mail’. Dit is niet zichtbaar voor de bezoekers van de site, maar we hebben het nodig om de winnaar te mailen en om zijn/haar adres te vragen.
De winnaar krijgt een gesigneerd exemplaar van het gewenste boek ZONDER VERZENDINGSKOSTEN thuisgestuurd, dus HELEMAAL GRATIS!

‘Kind in Congo’ (Pol Van Assche & Stefaan Van Laere) voorgesteld en op tv (AVS)

Maandag 28 juni 2010 werd in Polariteit (Sint-Amandsberg) ‘Kind in Congo’ aan pers en publiek voorgesteld, het nieuwe (en intussen al vierde gemeenschappelijke) boek van danslegende Pol Van Assche en auteur Stefaan Van Laere. Het werd een erg persoonlijk boek waarbij Pol Van Assche in woord en beeld teruggraaft in zijn eigen bewogen en avontuurlijke jeugd in Afrika.

Op de foto’s een terecht fiere Pol Van Assche met zijn nieuw boek en mede-auteur Stefaan Van Laere en co-uitgever Antoine Bomon. Voor Pol een emotioneel moment, en in augustus trekt hij als goodwill ambassadeur van Handicap International naar zijn geboortestad Bujumbura.
In 2004 was Pol al eens eerder in Congo, maar nu gaat hij dus letterlijk naar zijn geboortegrond terug.

Ook televisiezender AVS maakte een reportage rond het boek die u hier kunt bekijken.
Deze reportage werd uitgezonden op 30 juni 2010, dag op dag vijftig jaar na de onafhankelijkheid van Congo.
 

Klik hier om het boek te bestellen.

Voorstelling boek ‘Kind in Congo’ (Pol Van Assche & Stefaan Van Laere) maandag 28 juni

Wat: voorstelling boek ‘Kind in Congo’ (Bola Editions)

Auteurs: Pol Van Assche en Stefaan Van Laere

Wanneer: maandag 28 juni om 20 uur

Waar: dans- en bewegingcentrum Polariteit, Verkortingstraat 55, 9040 Sint-Amandsberg

Info: tel. 09 238 26 30, 0486 25 78 65

www.bola-editions.be

‘Kind in Congo’ vertelt het persoonlijk verhaal in woord en beeld van de jeugdjaren die Pol Van Assche in Afrika sleet. Hij werd in 1948 in Bujumbura (toen nog Usumbura) geboren en woonde nadien met zijn ouders en zussen ook nog in Bukavu en Stanleystad (nu Kisangani). Avontuurlijke jaren die kort na zijn plechtige communie plots eindigden bij de onafhankelijkheid van Congo in juni 1960, waarna het gezin zich in België vestigde. De oprichter van Dans- en Vormingcentrum Polariteit zou pas in 2004 naar Kisangani terugkeren als goodwill ambassadeur voor Handicap International.
Dit boek is na ‘Tango. Spiegel van mijn passie’, ‘Iedereen kan dansen’ en ‘Viermaal vallen en opstaan’ het vierde dat hij samen met auteur Stefaan Van Laere schreef.

Hoe het boek bestellen?

Tijdelijke actie voor België: het boek wordt u tot 31 juli 2010 zonder verzendingskosten thuisge-stuurd na storting van € 13,50 op rekening-nummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. Kind in Congo’. Kostprijs vanaf 1 augustus 2010: € 15,50 (verzendingskosten inbegrepen).

Tijdelijke actie voor Nederland: het boek wordt u tot 31 juli 2010 thuisgestuurd na storting van: € 14,50 op IBAN nummer BE04 9795 9327 4031 (BIC ARSPBE22) met vermelding: ‘1 ex. Kind in Congo’. Kostprijs vanaf 1 augustus 2010: € 16,50 (verzendingskosten inbegrepen).

BESTSELLER! ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ (Bola Editions) van Stefaan Van Laere aan derde druk toe!

Het boek ‘VDB forever. Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ van auteur Stefaan Van Laere over wielerfenomeen Frank Vandenbroucke is intussen aan een derde, verbeterde druk toe.
Het boek kan dus nog steeds besteld worden.

HOE BESTELLEN VANUIT BELGIË?

stort € 13,95 op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. VDB forever’.
Het boek wordt u zonder verzendingskosten gesigneerd binnen de week thuisgestuurd.

HOE BESTELLEN VANUIT NEDERLAND?

stort €15,95 op IBANnummer BE04 9795 9327 4031 met vermelding: ‘1 ex VDB forever’.
Het boek wordt u binnen de week thuisgestuurd.
Uw adres vermelden mag maar hoeft niet; dit wordt automatisch doorgegeven bij de overschrijving.

‘VDB forever. Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’
– auteur Stefaan Van Laere, Bola Editions. 122 pagina’s
ISBN 9789490243067
eerste druk december 2009
tweede druk maart 2010
derde druk juni 2010

info: info@bola-editions.be
www.bola-editions.be
www.stefaanvanlaere.be

Lees het voorwoord van nieuw boek ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ (auteur Stefaan Van Laere-Bola Editions)

BESTEL HIER het boek Eddy Merckx en ik. Beperkte oplage!
Een boek over Eddy Merckx? Nóg een boek over Eddy Merckx, hoor ik de lezer al verzuchten. Alsof er al niet genoeg inkt aan de grootste wielrenner aller tijden verspild is.

Ik kan alleen maar begrip voor deze reactie opbrengen. Inderdaad, met de boeken, video’s en dvd’s gewijd aan de loopbaan en het leven van wielrenner Eddy Merckx alleen al kan je een volledige bibliotheek vullen. Al van toen hij in 1962 Belgisch kampioen bij de nieuwelingen werd gaat er welhaast geen dag voorbij of hij staat wel ergens in een krant, tijdschrift of figureert op radio of televisie.
Op die bijna 50 jaar moet Eddy Merckx zowat de meest geïnterviewde en geportretteerde sportman ter wereld zijn. Naast zes opeenvolgende bekroningen als sportman van het jaar in België vanaf 1969, werd hij ook driemaal verkozen tot beste sporter van de wereld (1969, 1971 en 1974).
Voeg daarbij nog een Nationale Trofee voor Sportverdienste, een UCI trofee voor Beste Wielrenner van de 20ste eeuw, de verkiezing tot Beste Belgische Atleet van de Eeuw, respectievelijk een derde en vierde plaats bij de VRT- en RTBf-verkiezing van Grootste Belg en nog talloze bekroningen wereldwijd, en iedereen zal beseffen dat hij thuishoort in dat selecte lijstje van Belgen met een ruime bekendheid zoals Kuifje (Hergé), zangers Jacques Brel, Adamo, Rocco Granata en Soeur Sourire, de heilig verklaarde pater Damiaan en farmaceutisch wonder Paul Janssen. En met, meer recent, fenomenen als Arno, Helmut Lotti, Vaya con Dios en Axelle Red.

In dit boek over Eddy Merckx hoef je dan ook geen wereldschokkend nieuws over deze wielrenner te verwachten. Ik ken weinig – of zelfs geen – mensen die gedurende een zo lange periode met engelengeduld en bereidwillig de media te woord hebben gestaan. Vooreerst uiteraard tijdens zijn carrière zelf, waarbij Eddy voor, tijdens en na de koers steeds manifest in woord en beeld naar voren werd gebracht.

Maar die loopbaan eindigde in 1978, op het moment dat ik dit schrijf zowat 32 jaar geleden. Toch is Merckx in die 32 jaar, ruim langer dan de periode dat hij als wielrenner actief was, nooit uit de media geweest.

Vooreerst bleven en blijven de sportjournalisten uit binnen- en buitenland België’s meest bekende sportman vinden om zijn mening te ventileren over deze of gene koers of wielrenner.

Ik heb het altijd verbazingwekkend gevonden dat Eddy Merckx de pers al die tijd van dienst is gebleven, ook al had hij er zelf geen onmiddellijk voordeel bij. En intussen moet hem toch elke zinvolle vraag al minstens duizend keer gesteld zijn.

Uiteraard waren er ook wel onderwerpen waarover Merckx na zijn carrière kon ondervraagd worden. Toen hij een paar jaar na zijn afscheid aan de wielersport een eigen fietsenfabriek oprichtte, was dat een nieuw verhaal goed voor alweer de nodige stof. De invalshoek dat een ex-wielergrootheid een aantal van zijn vroegere ploegmaats een job in de fabriek gaf, ging erin als zoete koek.

En dan was er natuurlijk de rol van Eddy Merckx als fiere vader toen zijn zoon Axel voor het meest onwaarschijnlijke beroep koos, namelijk ook wielrenner worden. Als zoon van de allergrootste renner uit de geschiedenis weet je dat je nooit je vader zal kunnen overtreffen, maar Axel nam de moeilijkste weg.
Alternatieven als een carrière in het voetbal (waarvoor Axel net als zijn pa wel enige aanleg bleek te hebben) of een postje in de fietsenfabriek bleken het niet te kunnen halen van de lokroep van de fiets.
“Wie ben ik om hem te beletten te koersen!” sloeg Eddy Merckx de handen ten hemel, goed wetend wat zijn zoon te wachten stond.

De wielerliefhebbers smulden ervan, want opnieuw een Merckx in het peloton was een aangenaam vooruitzicht. Als Axel ook maar een fractie van de erelijst van zijn vader bijeen fietste was het allang goed.
Zelf had ik er de nodige twijfels bij, want ik wist goed hoe die sympathieke kerel van nabij door de critici zou gevolgd worden.
Axel zelf leek er zich niets van aan te trekken en bouwde een mooie carrière uit met toch enkele prachtige uitschieters zoals een nationale titel, een legendarische ritzege in de Giro voor de ogen van zijn vader waarbij hij een huiveringwekkende val maakte en een bronzen medaille op de wegrit tijdens de Olympische Spelen.
Bij die val in de achtste rit van de Giro 2000 toonde Axel zich een volleerde Merckx. In een van de gevaarlijke afdalingen kwam hij ten val door de slechte stuurmanskunsten van Jose-Enrique Gutierrez. Stijf van de adrenaline klom Axel uit de ravijn en reed terug naar de kopgroep met onder meer Di Luca en Casagrande die elkaar zaten te beloeren. Terug bij de groep demarreerde Axel en won op schitterende wijze voor de ogen van zijn vader, die te gast als wielercommentator in zijn enthousiasme de cabine bijna afbrak.

Eddy Merckx over zijn zoon:
“Axel? Die heeft meer karakter dan ik!”

Eddy Merckx is een onuitputtelijk thema. Toen ik twaalf jaar oud was, wist ik al dat ik ooit een boek over hem zou schrijven. Het hoe en het waarom zal de lezer bij het vorderen van de bladzijden duidelijk worden. Ik wilde niet het zoveelste boek met nieuwe onthullingen en invalshoeken maken, maar wel een heel persoonlijk werk waarbij ik me laat leiden door de golven van mijn herinneringen en emoties. Verwacht dus geen chronologisch overzicht, maar veeleer het spel van associaties.
Want de wielersport zit in mijn bloed, en Eddy Merckx ís de wielersport.

Oostakker, april 2010

‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’: bestel nu het nieuwe boek van Stefaan Van Laere!

'Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kanninaal:' nieuw boek van Stefaan Van Laere (Bola Editons)

Bij Bola Editions verscheen het nieuwste boek van auteur Stefaan Van Laere, ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ (Bola Editions), een warme hulde aan de beste wielrenner aller tijden.
184 pagina’s, rijkelijk geïllustreerd. Het betreft een BEPERKTE OPLAGE, dus tijdig bestellen is de boodschap!

Hoe bestellen:
VANUIT BELGIE:
stort € 18,95 op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’. Tot 1 augustus 2010 wordt het boek u ZONDER VERZENDINGSKOSTEN gesigneerd thuis bezorgd. Nadien wordt € 2,00 extra verzendkosten aangerekend.
VANUIT NEDERLAND:
stort € 19,95 op IBAN nummer BE04 9795 9327 4031 (BIC ARSPBE22) met vermelding ‘1 ex. Eddy Merckx’. Tot 1 augustus 2010 wordt het boek u ZONDER VERZENDINGSKOSTEN gesigneerd thuis bezorgd. Nadien wordt € 2,00 extra verzendkosten aangerekend.

Inhoud:

De jeugd van auteur Stefaan Van Laere (°11 november 1963) werd gekleurd door de vele glansrijke prestaties van wielerkampioen Eddy Merckx (°17 juni 1945). In dit boek bundelt hij een aantal herinneringen aan de grootste renner aller tijden, die niet voor niets de bijnaam de ‘Kannibaal’ kreeg. Ook Eddy’ s roemruchte tegenstanders zoals Rik Van Steenbergen, Rik Van Looy, Luis Ocaña, Bernard Thévénet, Freddy Maertens, Roger De Vlaeminck en nog tal van andere wielercoryfeeën passeren de revue. De prilste van die herinneringen was de eerste Tourzege van Eddy Merckx, dertig jaar na Sylvère Maes op de dag dat de Amerikanen voet op de maan zetten.
De moeder van de schrijver groeide op in het Hagelandse dorpje Kersbeek-Miskom, aanpalend aan Merckx’ geboortedorp Meensel-Kiezegem. In dit dorp vond op het einde van de Tweede Wereldoorlog een drama van collaboratie en verzet plaats, met vele tientallen onschuldige slachtoffers tot gevolg. De naam van de familie Merckx – die de reputatie kreeg ‘zwart’ te zijn - was met dit onverkwikkelijk dossier verbonden, en de auteur legt in dit boek uit hoe de ouders van Eddy niets verweten kan worden. Integendeel zelfs, zowel vader als moeder Merckx leunden eerder aan bij het verzet en een van Eddy’s ooms kwam niet meer terug uit Bergen-Belsen, waar ook Anne Frank het leven liet.
Een absoluut hebbeding voor de wielerliefhebber! Met uniek beeldmateriaal.