Je kan er donder op zeggen dat Frank Vandenbroucke alias VDB elke dag wel weer in de krant zal staan. De laatste maanden gelukkig af en toe toch ook nog eens met positief nieuws omdat hij blijkbaar toch weer in slaagde om een redelijk niveau te bereiken. VDB reed de meeste van zijn (kermis)koersen uit en wist zelfs nu en dan weer te winnen, en dan is het voor de recht geaarde fan die het grootste enfant terrible dat de Belgische wielersport de voorbij twintig jaar gekend heeft allang weer goed. Een échte fan sluit VDB telkens weer aan de borst, ook als hij zijn zoveelste stommiteit behaalt. Zoals...

De schoenen van de dansleraar Daar zat ze dan, helemaal opgetut en met een overdaad aan toeters en bellen rond hals en polsen, zomaar een meisje uit de straat dat graag naar dansen keek. Misschien een jaar of zestien, maar daarvoor durf ik mijn hand niet in het vuur steken. Kinderen worden veel sneller groot dan vroeger, voor zover ze nog ooit kind zijn. De dansvloer was gevuld met jonge, zwetende lichamen die zich lieten leiden door het pompende ritme van de muziek. Een vleugje hiphop, een lankmoedige milonga, de eerste tonen van een wals die plots salsa uitademende; een bonte mix van stijlen...

Wat zitten ze daar weer gezellig op het terrasje, papa, mama en de kleuter! Ze hebben pret voor tien. Een luxetent op de Blaarmeersen, alle dagen stappen. Peuterlief weet niet wat hem overkomt. Binnen handbereik nog grotere gedrochten dan de Powers Rangers waar mama hem thuis naar laat kijken om zelf ook eens vijf minuten rust te hebben, nog meer lawaai dan hijzelf met zijn stel afgedankte potten en pannen kan maken en papa zegt niet eens dat het niet mag. Hij geeft zelfs applaus, begrijp daar nu eens iets van. Vanuit het café‚ op de Vrijdagmarkt komt plots een flard Helmut Lotti op straat gewaaid....

Thomas Voeckler net voor de okselkieteltest... Dat vinden we nu eens gewéldig, zie! Vandaag de vijfde rit in de Tour met net na een zware ploegentijdrit een rit met een ogenschijnlijk klassieke ontknopîng: een stel renners ontsnapt met goedkeuren van het peloton, mag de hele dag vooruit rijden om publiciteit mee te pakken, wordt ingehaald net voor het einde en dan is er een massaspring met Mark Cavendish als winnaar. Mis poes! Dat was vandaag zonder Thomas Voeckler gerekend, de Franse desperado die een patent heeft op lange ontsnappingen. Toegegeven, hij stond zeker niet vooraan toen het talent...

Zoals ze daar loopt, een beetje dartel en uitdagend, wiegend met haar heupen die gemaakt lijken om te dansen, lijkt ze wel een jonge frisse deerne die zich onbezorgd in het nachtgewoel stort. Je zou zweren dat ze achttien, misschien twintig is. Maar met elke stap die ze dichterbij komt, wordt ze een jaar ouder en ze heeft nog een heel eind te gaan. Ze weet het wellicht nog niet, maar het zal niet lang meer duren voor ze helemaal verwelkt is. O ja, ze doet er ongetwijfeld alles aan om de tijd te stoppen. Vakkundig geplamuurd gezicht,  botoxbehandeling, keurig gekapt en kort gerokt, en toegegeven,...

  Wie heeft Yasmine (alias Hilde Rens) echt gekend? Een mens zou van minder nostalgisch worden. Met Yasmine en Michael Jackson moeten we op enkele uren tijd afscheid nemen van twee opmerkelijke figuren. Aan beiden bewaar ik herinneringen die ik graag wil delen. Yasmine Yasmine is de enige persoon die ik letterlijk vanop het toilet geïnterviewd heb… Vergeef me, ik weet niet meer voor welk blad maar ik heb er intussen voor zoveel geschreven dat ik me schuldig begin te voelen over de hoeveelheid bomen die daarvoor omgehakt zijn. Het was alweer een haastklus met een ongenadige deadline,...

Hij was al zolang vliegende reporter, maar nu werd hij toch wat moe. Altijd maar weer nieuws moeten zoeken, de laatste jaren in de door zovelen afgegraasde weide van de Bekende Vlamingen. Daar moet een mens uiteindelijk van kapot en hij was dan ook aan rust toe. Maar vandaag had hij een dagje vrij. Of toch weer niet helemaal, want hij kwam naar een van die onbenullige zangeresjes kijken. Die morgen had hij haar al geïnterviewd, en omdat ze toch een paar vormde met een nog veel bekender kale zanger besloot hij ’s avonds plezier en de job te combineren. Het boterde niet meer in het huishouden....

Hoe kan je dansplezier omschrijven? Het was een opdracht die ik mezelf oplegde, maar tevergeefs. Hoeveel ik er ook over nadacht, elke aanzet tot een neergeschreven impressie strandde telkens weer in het onvermogen om de natuurlijkheid van een vloeiende beweging op muziek in woorden te vatten. Dan heeft een schilder het toch gemakkelijker. Alhoewel, bedacht ik meteen mistroostig. Wat is het perfecte dansschilderij? Ik pijnigde mijn hersenen, en kon er niet meteen een voor de geest halen. Hoeveel schilderijen ik ook bekeek, hoe verdienstelijk ze ook waren, altijd ontbreekt er wel weer iets. Mijn...

Weet je het wel wanneer ik je leugens vertel, achteloos alsof ik nooit anders gedaan heb? Ik kijk je in de ogen, maar kan er niets in lezen. Je bent een koele sfinx. We spelen ons spel. Je zegt eenvoudige dingen. Dat de melk op is. Dat we dringend eens moeten behangen. Ik wik en weeg jouw woorden, zoek naar de juiste betekenis. De melk is inderdaad op, het behang komt los boven de deur. Maar niets is wat het lijkt. Niet bij jou, niet bij mij. We zijn vaak vreemden voor elkaar. Al die geheimen die nooit uitgesproken worden. Nu opletten dat ik mezelf niet verraad. Geen emotie tonen, vooral niet lachen....

Overgave Zoals ze daar nu danste, heel alleen en met enkel het ritme van de muziek als gezel, leek ze even onaantastbaar. De ogen gesloten, helemaal afgedaald in zichzelf, los van deze wereld. Ik bekeek haar door het glas dat door mijn adem bewasemd was en voelde me een voyeur. Ik durfde amper te bewegen om haar aandacht niet te trekken, want dat zou de magie van het moment verbroken hebben. Waaraan dacht ze? Dacht ze überhaupt wel aan iets? Veeleer had ze alles losgelaten, en vertoefde ze op haar eigen Planeet Meisje. Een wereld zonder oorlogen, met engeltjes die straaltjes koele zoete wijn op...