Ben je die stakingen van het openbaar vervoer ook kotsbeu?
Ben je die stakingen van het openbaar vervoer ook kotsbeu? Ik anders wel. Het is een totaal irrationele, irrelevante reactie van mij, want ik neem zelden de trein en maar af en toe de bus ook al heb ik een abonnement. Maar ik stel me in de plaats van al die andere reizigers die wel dagelijks moeten sporen of karren, en die worden om de haverklap met het machtsmisbruik van de heren en dames van het openbaar vervoer geconfronteerd. Vandaag was het weer van dat.
Ik wil alle begrip van de wereld opbrengen voor de eisen van het personeel van De Lijn, die wellicht grotendeels terecht zullen zijn. Voor alle duidelijkheid: het kan niet dat chauffeurs bedreigd, geslagen en vernederd worden. Nu niet, straks niet, nooit of te nimmer. maar door te gaan staken, gijzelt het personeel de zwakkeren onder ons zijnde de reiziger. Moest iedereen in dit land gaan staken omdat er een bepaald conflict met de werkgever of het publiek is, dan zou het pas mooi worden. Nu ja, als ik als schrijver een dag mijn pen neerleg heeft daar niemand last van behalve mezelf, want dan moet ik de volgende dag gewoon harder werken om de achterstand in te halen.
De stakers maken misbruik van hun positie en treffen met hun acties de verkeerde mensen. En het kweekt ook niet bepaald goodwill. Een vaak gehoorde oplossing die al jaren circuleert is niet te staken, maar de reizigers die een kaartje willen kopen gratis laten reizen. Voor de abonnementhouders zou een mooie ludieke actie kunnen verzonnen worden. Ik zou het bijvoorbeeld niet erg vinden om tijdens de rit onderweg ergens halt te houden, samen met de misnoegde chauffeurs -bestuurders een kopje koffie te drinken, naar hun grieven te luisteren en massaal een ondersteunende petitie te tekenen. En waarom eens niet iedereen, reizigers en personeel incluis, oproepen om een dag in grote getale naar de hoofd- en plaatselijke kantoren van trein, tram en bus te trekken - uiteraard gratis - om daar vreedzaam te protesteren en onze steun aan elkaar te betuigen? We maken er een leuke uitstap van compleet met hapjes en drankjes, en ik wil gerust persoonlijk Vuile Mong bellen om ons met zijn Vieze Gasten aangenaam te onderhouden.
Zo, dat lucht op, het is van me afgeschreven en ik kan weer lachen.
De doortocht van wielerauteur Stefaan Van Laere in het Wiemu (Wielermuseum) van Roeselare (27-7-2010)
Gisteren 27 juli 2010 was Stefaan Van Laere een van de praatgasten op de wielernamiddag in het wielermuseum (Wiemu) van Roeselare op het Polenplein naar aanleiding van het eerste natourcriterium van Roeselare.
Alvorens Stefaan Van Laere - wiens boek ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ ook in de shop van het wielermuseum verkrijgbaar is - het spreekgestoelte betrad was onder meer ook - een lichtjes gepikeerde - Johan Museeuw te gast.
Schrijver Stefaan Van Laere mocht dan aanschuiven bij het interview met wielergrootheden uit het verleden Roger Decock, Gilbert Desmet en André Dierickx. Niet van de minsten, getuigt hun palmares.
De krasse 83-jarige Roger De Cock uit Izegem schreef onder meer een eindzege in Parijs-Nice, de Ronde van Vlaanderen, Scheldeprijs en verschillende ritten in de Ronde van Vlaanderen op zijn erelijst. Hij vertelde voor de zoveelste keer smakelijk hoe hij tijdens de Tour van 1951 een mooie ereplaats verspeelde door hulp te verlenen aan de Nederlander Wim van Est die tijdens de afdaling van de Aubisque zeventig meter diep gevallen was. En nadien publiciteit maakte met de legendarische woorden dat zijn Pontiac nog steeds liep…
Roger gaf aan dat er in zijn tijd met wielrennen ook best al een aardige cent te verdienen was. Zo kreeg hij voor zijn overwinning in Parijs-Nice in 1951 zowat 44.000 frank, wat naar zijn zeggen toen ongeveer de prijs van een rijhuis was. 
Gilbert Desmet (intussen 49) uit Roeselare is nog een van die vele grote wielernamen uit het verleden. Hij was net als Roger Decock 15 jaar profrenner en schreef onder meer Kuurne-Brussel-Kuurne, Parijs-Tours, de Waalse Pijl en ritten in de Vuelta, Parijs-Nice, de Ronde van Zwitserland, Vierdaagse van Duinkerke en de Dauphiné op zijn naam.
André Dierickx (intussen 63 en afkomstig uit Oudenaarde) ging de strijd aan met Eddy Merckx en wist toch nog een aardige erelijst op te bouwen tijdens zijn 13-jarige carrière. Wie nu tweemaal de Waalse Pijl, de GP Wallonie en ritten in de Ronde van Romandië, Dauphiné, Ronde van Picardië, Ronde van Zwitserland, Ster van Bessèges, Parijs-Nice en Ronde van België (plus het eindklassement) zou winnen, wordt meteen als een topper bestempeld.
Stefaan Van Laere tenslotte had het over de prestaties van de jonge Belgen zoals Jurgen Van den Broeck en Kevin De Weert in de recente Tour de France. Op vraag van het publiek wees hij er ook op hoe het wielrennen de voorbije twintig jaar ingrijpend veranderd is en dat langlopende carrières zoals die van Erik Zabel nu wellicht niet meer mogelijk zijn. En ja, ook hij was net als André Dierickx van mening dat de mondialisering van de wielersport niet noodzakelijk hoeft te betekenen dat de Belgen niet meer zullen meespelen. “Ik zie niet in waarom een Rus rapper zou rijden dan een coureur van bij ons”, stelde Dierickx en daar was de wielerauteur het mee eens.
Nadien vond het wielercriterium van Roeselare plaats, gewonnen door Thor Hushovd die ondervond hoe populair hij in Vlaanderen is.
Derde druk ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ (Stefaan Van Laere - Bola Editions) bijna uitverkocht!
De julicijfers van de verkoop van ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ van auteur Stefaan Van Laere (Bola Editions) zijn duidelijk: ook de derde druk van dit succesboek is bijna uitverkocht. Het boek kan nog steeds besteld worden en wordt u gesigneerd door de auteur thuisbezorgd.
HOE BESTELLEN VANUIT BELGIË?
stort € 13,95 op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. VDB forever’.
Het boek wordt u zonder verzendingskosten gesigneerd binnen de week thuisgestuurd. In de vakantieperiode kan het net iets langer duren.
HOE BESTELLEN VANUIT NEDERLAND?
stort €15,95 op IBANnummer BE04 9795 9327 4031 met vermelding: ‘1 ex VDB forever’.
Het boek wordt u binnen de week thuisgestuurd.
Uw adres vermelden mag maar hoeft niet; dit wordt automatisch doorgegeven bij de overschrijving.
‘VDB forever. Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’
– auteur Stefaan Van Laere, Bola Editions. 122 pagina’s
ISBN 9789490243067
eerste druk december 2009
tweede druk maart 2010
derde druk juni 2010
info: info@bola-editions.be
www.bola-editions.be
www.stefaanvanlaere.be
Stefaan Van Laere te gast in Wielermuseum Roeselare (dinsdag 27 juni 2010 om 15 uur)
Stefaan Van Laere, bekend als auteur van de wielerboeken ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ en ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ is dinsdag 27 juli om 15 uur te gast in het Wielermuseum van Roeselare (Polenplein 15 uur). Dit voor een live interview bij Radio Clubfm bij Patrick Bollaert.
Aansluitend vindt ’s avonds het eerste natourcriterium van Roeselare plaats met deelname van onder meer Tourrevelatie Jurgen Van Den Broeck, stormram Fabian Cancellara, Thor Hushovd, Kevin De Weert, winnaar van de laatste Clasico San Sebastian Carlos Barredo en Philippe Gilbert. Ook oud-wielergrootheden Johan Museeuw, Filip Meirhaeghe en Patrick Sercu zullen aanwezig zijn.
Er is gelegenheid tot signeren.
Wil je reageren op ‘een portie klein geluk’?
Op deze pagina kan je reageren op de rubriek ‘een portie klein geluk’ door een commentaar na te laten. Bijvoorbeeld over wat jij als ‘klein geluk’ ervaart.
WEDSTRIJD GRATIS BOEK! Win hier een GRATIS EXEMPLAAR naar keuze van Stefaan Van Laere! Keuze tussen ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ of ‘VDB forever! Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ (Bola Editions)
Met de warme zomer krijgt auteur Stefaan Van Laere en uitgeverij Bola Editions de kolder in de kop. Wie voor 15 augustus 2010 op dit bericht een reactie plaatst, maakt kans op een GRATIS EXEMPLAAR van het boek ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ of ‘VDB forever. Mijmeringen over Frank Vandenbroucke’ waarover u elders op deze site of op de website van Bola Editions meer informatie vindt.
Wat moet je doen?
Op de titel van dit bericht klikken, en dan onderaan het bericht je reactie plaatsen (’leave a reply’).
Wat moet je schrijven?
Mag naar keuze een heel korte reactie, of een lijvig epistel zijn. Maakt niet uit, uit de inzendingen zal een onschuldige hand de winnaar trekken.
Vermeld het gewenste boek en zeker ook je email-adres bij het luikje ‘mail’. Dit is niet zichtbaar voor de bezoekers van de site, maar we hebben het nodig om de winnaar te mailen en om zijn/haar adres te vragen.
De winnaar krijgt een gesigneerd exemplaar van het gewenste boek ZONDER VERZENDINGSKOSTEN thuisgestuurd, dus HELEMAAL GRATIS!
Auteur Stefaan Van Laere over valpartijen in de Tour de France op doortocht in Nederland, Vlaanderen en de Ardennen. En straks over de kasseien van Parijs-Roubaix
‘t Is me wat met die valpartijen in de Tour de France. Een mens zou op de duur schrik hebben om nog te kijken, want elke keer ik verstrooid de blik van mijn krant of laptop afwend richting tv-scherm ligt er weer een klad coureurs op de grond. Het had nochtans zo mooi kunnen zijn, in dat weidse landschap eerst in Zeeland, dan via Antwerpen naar Brussel en zo door de Ardennen die eerste twee ritten.
Fietsen en vallen hoort helaas samen, dat heb ik intussen ook al mogen ondervinden. Deze winter nog toen deze jonge goed gemutst zoals elke dinsdagochtend naar de Gentse Blaarmeersen reed voor zijn wekelijks tennisuurtje met sparringpartner en fotograaf Johan Martens - of beter gezegd, ik ben eigenlijk zijn sparring partner want hij wint meestal maar dat terzijde. Ik was al op het domein en nam goedgemutst de voorlaatste bocht maar toen ging het mis. Een of andere onverlaat op de brommer stak me net in die bocht voorbij en daar was ik niet op bedacht. Deze jongen ging onderuit, meters verder glijdend en de knie wilde niet meer mee omdat er flink wat vel aan het asfalt was blijven plakken. Van tennissen is die dag niets in huis gekomen, zulke mietjes zijn we wel.
Maar goed, vandaag staat een rit over de kasseien van de Hel van het Noorden op het programma en ik houd mijn hart al vast.
En natuurlijk ga ik kijken. Mijn knie begint spontaan weer pijn te doen.
Stefaan Van Laere is niet met een baksteen maar een fiets in de maag geboren, vermoeden wetenschappers die het dus kunnen weten. Hij schreef recent twee wielerboeken: een over Eddy Merckx en een eerste over Frank Vandenbroucke.
‘Kind in Congo’ (Pol Van Assche & Stefaan Van Laere) voorgesteld en op tv (AVS)
Maandag 28 juni 2010 werd in Polariteit (Sint-Amandsberg) ‘Kind in Congo’ aan pers en publiek voorgesteld, het nieuwe (en intussen al vierde gemeenschappelijke) boek van danslegende Pol Van Assche en auteur Stefaan Van Laere. Het werd een erg persoonlijk boek waarbij Pol Van Assche in woord en beeld teruggraaft in zijn eigen bewogen en avontuurlijke jeugd in Afrika.
Op de foto’s een terecht fiere Pol Van Assche met zijn nieuw boek en mede-auteur Stefaan Van Laere en co-uitgever Antoine Bomon. Voor Pol een emotioneel moment, en in augustus trekt hij als goodwill ambassadeur van Handicap International naar zijn geboortestad Bujumbura.
In 2004 was Pol al eens eerder in Congo, maar nu gaat hij dus letterlijk naar zijn geboortegrond terug.
Ook televisiezender AVS maakte een reportage rond het boek die u hier kunt bekijken.
Deze reportage werd uitgezonden op 30 juni 2010, dag op dag vijftig jaar na de onafhankelijkheid van Congo.
Klik hier om het boek te bestellen.
‘Little lady Erszébet’: literair debuut van (bijna) 18-jarige Gentse auteur Anke Stefens (Bola Editions)
Zopas verscheen bij uitgeverij Bola Editions de debuutroman ‘Little lady Erzébet’ van de jonge auteur Anke Stefens.
‘Little lady Erszébet’ is een verhaal over twee factoren die het leven bepalen: Geluk en Ongeluk. Het Ongeluk is niet langer een ledige factor, het is een mens die ademt, en meer nog: Ongeluk is een vrouw.
Het verhaal speelt zich grotendeels af in de achttiende eeuw, maar de lezer maakt een reis door de tijd. Een bewijs dat altijd en overal het Ongeluk heeft overheerst maar dat Ongeluk het nog niet van de mensheid heeft gewonnen. De lezer volgt de gebeurtenissen van op de eerste rij door de ogen van de verschillende personages en krijgt daardoor een brede waaier van interpretatiemogelijkheden voorgeschoteld. Maar het hele relaas vertelt ook over de kracht van de Liefde en hoe die zelfs het koudste hart niet onberoerd laat.
Laat je hart aanraken door Orlando en Erszébet, twee personen die verscheurd worden door hun onmogelijke liefde voor elkaar. Zij wordt verscheurd omdat ze niet melig wil zijn en zich geen mens wil voelen. Hij omdat hij constant wordt afgewezen door de vrouw aan wie zijn hart toebehoort.
Dan is er nog de onbezonnen en naïeve Katarina, die de vriendschap van Erszébet weet te winnen en uiteindelijk ook een gedeelte van Orlando’s hart. Het boek gaat over keuzes maken, over elkaar leren begrijpen, weten dat er meer is dan wat we op het eerste gezicht menen te zien wanneer we iemand op straat tegenkomen.
De vragen die we ons bij het leven kunnen stellen zijn versmolten in dit epische verhaal over vriendschap, liefde en verraad. Tegelijkertijd is er veel plaats voor fantasie, want Erszébet bezit magische krachten. Ze is in staat simpele dingen te doen zoals bijvoorbeeld eten tevoorschijn toveren, maar ze kan ook onweer veroorzaken en vooral haar wil is wet. Als iemand moet sterven zal die doodgaan door een simpele gedachte aan de dood.
Over de auteur
Little Lady Erzébeth, Anke Stefens, 312 pagina’s, ISBN 9789490243111.
Tot 1 augustus te verkrijgen na storting van 22,50 € op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. Little lady’. Na 1 augustus: kostprijs € 25,00 (€ 2,00 verzendingskosten inbegrepen).
Anke Stefens (Drongen, 1992) is sinds haar negende gepassioneerd door het schrijven, een passie die nog gevoed werd door haar opleiding Latijn-Moderne Talen aan het Gentse Sint-Pietersinstituut. Ook muziek (harp en zang) behoort tot de interesses van dit veelzijdig talent. Met ‘Little lady Erszébet’ is ze toe aan haar literair debuut.
Lees het voorwoord van nieuw boek ‘Eddy Merckx en ik. Herinneringen aan de Kannibaal’ (auteur Stefaan Van Laere-Bola Editions)
BESTEL
Een boek over Eddy Merckx? Nóg een boek over Eddy Merckx, hoor ik de lezer al verzuchten. Alsof er al niet genoeg inkt aan de grootste wielrenner aller tijden verspild is.
Ik kan alleen maar begrip voor deze reactie opbrengen. Inderdaad, met de boeken, video’s en dvd’s gewijd aan de loopbaan en het leven van wielrenner Eddy Merckx alleen al kan je een volledige bibliotheek vullen. Al van toen hij in 1962 Belgisch kampioen bij de nieuwelingen werd gaat er welhaast geen dag voorbij of hij staat wel ergens in een krant, tijdschrift of figureert op radio of televisie.
Op die bijna 50 jaar moet Eddy Merckx zowat de meest geïnterviewde en geportretteerde sportman ter wereld zijn. Naast zes opeenvolgende bekroningen als sportman van het jaar in België vanaf 1969, werd hij ook driemaal verkozen tot beste sporter van de wereld (1969, 1971 en 1974).
Voeg daarbij nog een Nationale Trofee voor Sportverdienste, een UCI trofee voor Beste Wielrenner van de 20ste eeuw, de verkiezing tot Beste Belgische Atleet van de Eeuw, respectievelijk een derde en vierde plaats bij de VRT- en RTBf-verkiezing van Grootste Belg en nog talloze bekroningen wereldwijd, en iedereen zal beseffen dat hij thuishoort in dat selecte lijstje van Belgen met een ruime bekendheid zoals Kuifje (Hergé), zangers Jacques Brel, Adamo, Rocco Granata en Soeur Sourire, de heilig verklaarde pater Damiaan en farmaceutisch wonder Paul Janssen. En met, meer recent, fenomenen als Arno, Helmut Lotti, Vaya con Dios en Axelle Red.
In dit boek over Eddy Merckx hoef je dan ook geen wereldschokkend nieuws over deze wielrenner te verwachten. Ik ken weinig – of zelfs geen – mensen die gedurende een zo lange periode met engelengeduld en bereidwillig de media te woord hebben gestaan. Vooreerst uiteraard tijdens zijn carrière zelf, waarbij Eddy voor, tijdens en na de koers steeds manifest in woord en beeld naar voren werd gebracht.
Maar die loopbaan eindigde in 1978, op het moment dat ik dit schrijf zowat 32 jaar geleden. Toch is Merckx in die 32 jaar, ruim langer dan de periode dat hij als wielrenner actief was, nooit uit de media geweest.
Vooreerst bleven en blijven de sportjournalisten uit binnen- en buitenland België’s meest bekende sportman vinden om zijn mening te ventileren over deze of gene koers of wielrenner.
Ik heb het altijd verbazingwekkend gevonden dat Eddy Merckx de pers al die tijd van dienst is gebleven, ook al had hij er zelf geen onmiddellijk voordeel bij. En intussen moet hem toch elke zinvolle vraag al minstens duizend keer gesteld zijn.
Uiteraard waren er ook wel onderwerpen waarover Merckx na zijn carrière kon ondervraagd worden. Toen hij een paar jaar na zijn afscheid aan de wielersport een eigen fietsenfabriek oprichtte, was dat een nieuw verhaal goed voor alweer de nodige stof. De invalshoek dat een ex-wielergrootheid een aantal van zijn vroegere ploegmaats een job in de fabriek gaf, ging erin als zoete koek.
En dan was er natuurlijk de rol van Eddy Merckx als fiere vader toen zijn zoon Axel voor het meest onwaarschijnlijke beroep koos, namelijk ook wielrenner worden. Als zoon van de allergrootste renner uit de geschiedenis weet je dat je nooit je vader zal kunnen overtreffen, maar Axel nam de moeilijkste weg.
Alternatieven als een carrière in het voetbal (waarvoor Axel net als zijn pa wel enige aanleg bleek te hebben) of een postje in de fietsenfabriek bleken het niet te kunnen halen van de lokroep van de fiets.
“Wie ben ik om hem te beletten te koersen!” sloeg Eddy Merckx de handen ten hemel, goed wetend wat zijn zoon te wachten stond.
De wielerliefhebbers smulden ervan, want opnieuw een Merckx in het peloton was een aangenaam vooruitzicht. Als Axel ook maar een fractie van de erelijst van zijn vader bijeen fietste was het allang goed.
Zelf had ik er de nodige twijfels bij, want ik wist goed hoe die sympathieke kerel van nabij door de critici zou gevolgd worden.
Axel zelf leek er zich niets van aan te trekken en bouwde een mooie carrière uit met toch enkele prachtige uitschieters zoals een nationale titel, een legendarische ritzege in de Giro voor de ogen van zijn vader waarbij hij een huiveringwekkende val maakte en een bronzen medaille op de wegrit tijdens de Olympische Spelen.
Bij die val in de achtste rit van de Giro 2000 toonde Axel zich een volleerde Merckx. In een van de gevaarlijke afdalingen kwam hij ten val door de slechte stuurmanskunsten van Jose-Enrique Gutierrez. Stijf van de adrenaline klom Axel uit de ravijn en reed terug naar de kopgroep met onder meer Di Luca en Casagrande die elkaar zaten te beloeren. Terug bij de groep demarreerde Axel en won op schitterende wijze voor de ogen van zijn vader, die te gast als wielercommentator in zijn enthousiasme de cabine bijna afbrak.
Eddy Merckx over zijn zoon:
“Axel? Die heeft meer karakter dan ik!”
Eddy Merckx is een onuitputtelijk thema. Toen ik twaalf jaar oud was, wist ik al dat ik ooit een boek over hem zou schrijven. Het hoe en het waarom zal de lezer bij het vorderen van de bladzijden duidelijk worden. Ik wilde niet het zoveelste boek met nieuwe onthullingen en invalshoeken maken, maar wel een heel persoonlijk werk waarbij ik me laat leiden door de golven van mijn herinneringen en emoties. Verwacht dus geen chronologisch overzicht, maar veeleer het spel van associaties.
Want de wielersport zit in mijn bloed, en Eddy Merckx ís de wielersport.
Oostakker, april 2010